[1]primumque dicemus quae restant de[2] pictura, arte[3] quondam[4] nobili[5]—tunc cum expeteretur regibus[6] populisque—et alios[7] nobilitante, quos esset dignata posteris tradere, nunc vero in totum[8] marmoribus pulsa[9], iam quidem et auro[10], nec tantum ut parietes[11] toti operiantur, verum et interraso marmore vermiculatisque[12] ad effigies rerum et animalium crustis.
non placent iam abaci nec[13] spatia[14] montes[15] in cubiculo dilatantia[16]: coepimus et lapide[17].pingere. hoc Claudii principatu inventum, Neronis vero maculas[18], quae non essent[19] in crustis, inserendo unitatem[20] variare, ut ovatus esset[21] Numidicus, utpurpura distingueretur[22] Synnadicus[23], qualiter illos nasci optassent deliciae. montium haec[24] subsidia deficientium[25], nec[26] cessat luxuria id agere, ut quam plurimum incendiis perdat.