[1] Sed Pythagoras interdum et[2] musica ratione appellat tonum quantum absit a terra luna, ab ea ad Mercurium dimidium spatii[3] et ab eo ad Veneris[4], a quo[5] ad[6] solem sescuplum[7], a sole ad Martem tonum [id est quantum ad lunam a terra], ab eo ad Iovem dimidium et ab eo ad[8] Saturni[9], et inde[10] sescuplum ad signiferum; [11]ita septem tonis[12] effici quam διὰ πασῶν ἁρμονίαϝ vocant, hoc est universitatem concentus[13]; in ea Saturnum Dorio moveri[14] phthongo[15], Iovem Phrygio et in reliquis similia, iucunda magis quam necessaria subtilitate.