[1] Magna et collecto iam vino differentia in caelo[2] . circa Alpes ligneis[3] vasis condunt tectisque[4] cingunt[5] atque etiam hieme gelida ignibus rigorem arcent[6]. rarum[7] dictu, sed aliquando visum, ruptis vasis stetere[8] glaciatae moles, prodigii modo, quoniam vini natura non gelascit; alias ad frigus stupet[9] tantum.
[10] mitiores plagae doliis condunt infodiuntque terrae[11] tota aut ad portionem situs[12]. ita[13] caelum prohibent[14], alibi vero[15] inpositis tectis arcent[16], traduntque[17] et haec praecepta: latus cellae vinariae aut certe fenestras obverti in aquilonem oportere vel utique[18] in exortum aequinoctialem . sterculinia[19] et arborum radices procul abesse omniaque odoris evitandi, facillimo in vina transitu, ficos[20] utique et caprificos;
[21] doliis etiam intervalla dari, ne[22] inter sese vitia serpant contagione vini semper ocissima. quin et figuras referre; ventriosa[23] ac patula minus utilia. picari oportere protinus a canis ortu, postea perfundi[24] marina aqua aut salsa, dein cinere e[25] sarmentis[26] aspergi[27] vel argilla, abstersa murra suffiri ipsasque saepius cellas[28]. inbecilla[29] vina demissis[30] in terram doliis servanda,
[42] flos vini candidus[43] probatur; rubens triste signum esse[44], si[45] non is[46] vini colos sit, item vasa incalescentia operculave sudantia[47]. quod celeriter florere coeperit odoremque trahere, non fore[48] diutinum. ipsa quoque defruta[49] ac sapas[50], cum sit caelum sine luna, hoc est in sideris eius coitu[51], neque alio die coqui iubent[52], praeterea plumbeis vasis, non aereis[53], nucibusque [54] iuglandibus additis; eas enim fumum excipere. Campaniae nobilissima exposita sub diu[55] in cadis verberari sole, luna, imbre, ventis aptissimum videtur.