Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Book 1
Book 2
Chapter 1§ 2.1 Chapter 2§ 2.2 Chapter 3§ 2.3 Chapter 4§ 2.4 Chapter 5§ 2.5 Chapter 6§ 2.6 Chapter 7§ 2.7 Chapter 8§ 2.8 Chapter 9§ 2.9 Chapter 10§ 2.10 Chapter 11§ 2.11 Chapter 12§ 2.12 Chapter 13§ 2.13 Chapter 14§ 2.14 Chapter 15§ 2.15 Chapter 16§ 2.16 Chapter 17§ 2.17 Chapter 18§ 2.18 Chapter 19§ 2.19 Chapter 20§ 2.20 Chapter 21§ 2.21 Chapter 22§ 2.22 Chapter 23§ 2.23 Chapter 24§ 2.24 Chapter 25§ 2.25 Chapter 26§ 2.26 Chapter 27§ 2.27 Chapter 28§ 2.28 Chapter 29§ 2.29 Chapter 30§ 2.30 Chapter 31§ 2.31 Chapter 32§ 2.32 Chapter 33§ 2.33 Chapter 34§ 2.34 Chapter 35§ 2.35 Chapter 36§ 2.36 Chapter 37§ 2.37 Chapter 38§ 2.38 Chapter 39§ 2.39 Chapter 40§ 2.40 Chapter 41§ 2.41 Chapter 42§ 2.42 Chapter 43§ 2.43 Chapter 44§ 2.44 Chapter 45§ 2.45 Chapter 46§ 2.46 Chapter 47§ 2.47 Chapter 48§ 2.48 Chapter 49§ 2.49 Chapter 50§ 2.50 Chapter 51§ 2.51 Chapter 52§ 2.52 Chapter 53§ 2.53 Chapter 54§ 2.54 Chapter 55§ 2.55 Chapter 56§ 2.56 Chapter 57§ 2.57 Chapter 58§ 2.58 Chapter 59§ 2.59 Chapter 60§ 2.60 Chapter 61§ 2.61 Chapter 62§ 2.62 Chapter 63§ 2.63 Chapter 64§ 2.64 Chapter 65§ 2.65 Chapter 66§ 2.66 Chapter 67§ 2.67 Chapter 68§ 2.68 Chapter 69§ 2.69 Chapter 70§ 2.70 Chapter 71§ 2.71 Chapter 72§ 2.72 Chapter 73§ 2.73 Chapter 74§ 2.74 Chapter 75§ 2.75 Chapter 76§ 2.76 Chapter 77§ 2.77 Chapter 78§ 2.78 Chapter 79§ 2.79 Chapter 80§ 2.80 Chapter 81§ 2.81 Chapter 82§ 2.82 Chapter 83§ 2.83 Chapter 84§ 2.84 Chapter 85§ 2.85 Chapter 86§ 2.86 Chapter 87§ 2.87 Chapter 88§ 2.88 Chapter 89§ 2.89 Chapter 90§ 2.90 Chapter 91§ 2.91 Chapter 92§ 2.92 Chapter 93§ 2.93 Chapter 94§ 2.94 Chapter 95§ 2.95 Chapter 96§ 2.96 Chapter 97§ 2.97 Chapter 98§ 2.98 Chapter 99§ 2.99 Chapter 100§ 2.100 Chapter 101§ 2.101 Chapter 102§ 2.102 Chapter 103§ 2.103 Chapter 104§ 2.104 Chapter 105§ 2.105 Chapter 106§ 2.106 Chapter 107§ 2.107 Chapter 108§ 2.108 Chapter 109§ 2.109
Book 3
Book 4
Book 5
Book 6
Book 7
Book 8
Book 9
Book 10
Book 11
Book 12
Book 13
Book 14
Book 15
Book 16
Book 17
Book 18
Book 19
Book 20
Book 21
Book 22
Book 23
Book 24
Book 25
Book 26
Book 27
Book 28
Book 29
Book 30
Book 31
Book 32
Book 33
Book 34
Book 35
Book 36
Book 37
Pliny the Elder · Naturalis Historia

Book 10, Chapter 29

Text kindly provided by Perseus

[1] Sed in secessu[2] avium et noctuae paucis diebus latere traduntur, quarum genus in Creta[3] insula non esse[4], etiam, si qua invecta sit, emori[5]. nam haec quoque mira naturae differentia: alia aliis locis negat, tamquam [6]genera frugum fruticumve, sic et animalium; non nasci tralaticium[7], invecta emori[8] mirum. quod[9] illud est unius generis saluti adversum[10], quaeve ista[11] naturae invidia? aut qui terrarum dicti[12] avibus[13] termini? Rhodos[14] aquilam non habet.

[15] Transpadana Italia iuxta Alpes Larium lacum appellat amoenum arbusto agro, ad quem ciconiae non permeant, sicuti nec[16] octavum citra[17] lapidem ab eo inmensa[18] alioqui finitimo Insubrum[19] tractu[20] examina graculorum[21] monedularum[22], cui soli avi furacitas argenti aurique praecipue[23] mira est. picus Martius in Tarentino agro negatur esse. nuper et adhuc

[24] tamen rara ab Appennino ad urbem versus cerni coepere picarum genera, quae longa insignes cauda variae appellantur; proprium iis calvescere omnibus annis, cum serantur[25] rapa. perdices non transvolant Boeotiae fines in Attica[26], nec ulla avis[27] in Ponto insula, qua[28] sepultus est Achilles, sacratam ei[29] aedem. in Fidenate agro iuxta urbem ciconiae nec pullos nec nidum faciunt. at in agrum Volaterranum [30] palumbium vis e mari quotannis advolat[31].

[32][33] Romae in aedem Herculis in foro Boario nec muscae nec canes intrant. multa praeterea similia, quae prudens subinde omitto in singulis generibus, fastidio parcens, quippe cum Theophrastus tradat invecticias esse[34] in Asia etiam columbas et pavones et cervos[35] et in Cyrenaica vocales ranas.

[36][37] Alia admiratio circa oscines. fere[38] mutant colorem vocemque[39] tempore anni ac repente fiunt aliae, quod in grandiore[40] alitum genere grues tantum; hae[41] enim senectute nigrescunt. merula[42] ex nigra[43] rufescit[44], canit aestate, hieme balbutit[45], circa solstitium muta. rostrum quoque anniculis in ebur[46] transfiguratur, dumtaxat maribus. turdis colos[47] aestate[48] circa cervicem varius, hieme concoloribus[49].

Lusciniis diebus ac noctibus continuis XV garrulus sine intermissu cantus densante se frondium germine, non in novissimis[50] digna miratu ave. primum tanta vox tam parvo in corpusculo, tam pertinax spiritus; deinde in una [51]perfecta musica[52] scientia: modulatus editur sonus et nunc continuo spiritu trahitur in longum, nunc variatur inflexo, nunc distinguitur conciso,

copulatur intorto, promittitur[53] revocato , infuscatur ex inopinato, interdum et secum ipse murmurat[54], plenus, gravis, acutus[55], creber, extentus, ubi visum est, vibrans, summus, medius, imus. breviterque omnia tam parvulis in faucibus, quae tot[56] exquisitis tibiarum tormentis ars hominum excogitavit, non ut sit[57] dubium hanc suavitatem praemonstratam efficaci auspicio, cum in ore Stesichori cecinit infantis. ac ne quis dubitet artis esse[58], plures singulis[59] sunt cantus[60], nec iidem[61] omnibus, sed sui cuique.

[62] certant inter se, palamque animosa contentio est. victa morte finit saepe vitam spiritu prius deficiente quam cantu. meditantur aliae iuveniores[63] versusque[64] quos imitentur accipiunt. audit discipula intentione magna et reddit[65], vicibusque[66] reticent[67]: intellegitur emendatae correptio[68] et in docente quaedam reprehensio.

ergo servorum illis pretia sunt, et quidem ampliora quam quibus olim armigeri parabantur . scio[69] HS[70]VI[71] candidam alioqui[72], quod est prope invisitatum [73], venisse, quae Agrippinae Claudi principis coniugi dono daretur. visum iam saepe iussas canere coepisse et cum symphonia alternasse, sicut homines repertos qui sonum earum addita in transversas harundines aqua foramen inspirantes linguaeve[74] parva aliqua[75] opposita[76] mora indiscreta redderent similitudine.

[77] sed hae[78] tantae tamque artifices[79] argutiae a XV diebus paulatim desinunt, nec ut fatigatas possis dicere aut satiatas. mox aestu aucto in totum alia vox fit, nec modulata aut varia; mutatur et color. postremo hieme ipsa non cernitur. linguis earum tenuitas illa prima non est quae ceteris avibus. pariunt vere primo, cum plurimum, sena ova.

[80][81] Alia ratio ficedulis, nam formam simul coloremque mutant. hoc nomen autumno[82] habent, postea melancoryphi[83] vocantur. sic et erithacus hieme, idem phoenicurus aestate. mutat et upupa, ut tradit Aeschylus poeta, obscena alias pastu avis, crista visenda plicatili, contrahens eam subrigensque per longitudinem capitis.

[84] Oenanthe[85] quidem etiam statos latebrae dies habet. exoriente sirio occultata ab occasu eiusdem prodit, quod miremur, ipsis diebus utrumque. chlorion quoque, qui totus est luteus, hieme non visus, circa solstitia procedit.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation