Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Praefatio
Book 1
Book 2
Book 3
Book 4
Book 5
Book 6
Book 7
Book 8
Book 9
Book 10
Book 11
Book 12
Book 13
Book 14
Book 15
Book 16
Book 17
Book 18
Book 19
Book 20
Aulus Gellius · Noctes Atticae

Book 7, Chapter 16

Text kindly provided by Perseus

XVI

Argument

Verbum “deprecor” a poeta Catullo inusitate quidem, sed apte positum et proprie; deque ratione eius verbi exemplisque veterum scriptorum.

EIUSMODI quispiam qui tumultuariis et inconditis linguae exercitationibus ad famam sese facundiae promiserat [1] neque orationis Latinae usurpationes rationesve [2] ullas didicerat, cum in Lycio forte vespera ambularemus, ludo ibi et voluptati fuit.

Nam cum esset verbum “deprecor” doctiuscule positum in Catulli carmine, quia id ignorabat, frigidissimos versus esse dicebat omnium quidem iudicio venustissimos, quos subscripsi: Lesbia mi dicit semper male nec tacet umquam De me; Lesbia me dispeream nisi amat. Quo signo? quia sunt totidem mea; deprecor illam Assidue, verum dispeream nisi amo.

“Deprecor” hoc in loco vir bonus ita esse dictum putabat, ut plerumque a vulgo dicitur, quod significat “valde precor” et “oro” et “supplico,” in quo “de” praepositio ad augendum et cumulandum valet.

Quod si ita esset, frigidi sane versus forent.

Nunc enim contra omnino est; nam “de” praepositio, quoniam est anceps, in uno eodemque verbo duplicem vim [3] capit. Sic enim “deprecor” a Catullo dictum est, quasi “detestor” vel “exsecror” vel “depello” vel “abominor”;

contra autem valet, cum Cicero Pro P. Sulla ita dicit: “Quam [4] multorum hic vitamst [5] a Sulla deprecatus.”

Item in dissuasione legis agrariae: “Si quid deliquero, nullae sunt imagines, quae me a vobis deprecentur.”

Sed neque solus Catullus ita isto verbo usus est. Pleni sunt adeo libri similis in hoc verbo significationis, ex quibus unum et alterum, quae subpetierant, apposui.

Q. Ennius in Erectheo non longe secus dixit quam Catullus: Qui núnc (inquit) aerumna meá libertatém paro, Quibus sérvitutem meá miseria déprecor; signat [6] “abigo” et “amolior,” vel prece adhibita vel quo alio modo.

Item Ennius in Cresphonte: Ego cum meae vitae parcam, létum inimico déprecer.

Cicero in libro sexto De RepublIca ita scripsit: “Quod quidem eo fuit maius, quia, cum causa pari collegae essent, non modo invidia pari non erant, sed etiam Claudi invidiam Gracchi caritas deprecabatur”; hic quoque item non est “valde precabatur,” sed quasi propulsabat invidiam [7] et defensabat invidiam, quod Graeci propinqua significatione παραιτεῖσθαι dicunt.

Item Pro Aulo Caecina consimiliter Cicero verbo isto utitur. “Quid,” inquit, “huic [8] homini facias? Nonne concedas interdum ut excusatione summae stultitiae summae improbitatis odium deprecetur?” Item In Verrem actionis secundae primo:

“Nunc vero quid faciat Hortensius? Avaritiaene crimina frugalitatis laudibus deprecetur? At hominem flagitiosissimum, libidinosissimum nequissimumque defendit.” Sic igitur Catullus eadem se facere dicit quae Lesbiam, quod et malediceret ei palam respueretque et recusaret detestareturque assidue et tamen eam penitus deperiret.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation