Cum ob hanc offensam praeclusissem
mihi aditum, quem feceram, iterum ad licentiam redii. Interpositis enim
paucis diebus, cum similis casus nos in eandem fortunam rettulisset, ut
intellexi stertere patrem, rogare coepi ephebum, ut reverteretur in gratiam
mecum, id est ut pateretur satis fieri sibi, et cetera quae libido distenta
dictat. At ille plane iratus nihil aliud dicebat nisi hoc: “aut dormi, aut
ego iam dicam patri.” Nihil est tam arduum, quod non improbitas extorqueat. Dum dicit: “patrem excitabo,” irrepsi tamen
et male repugnanti gaudium extorsi. At ille non indelectatus nequitia mea,
postquam diu questus est deceptum se et derisum traductumque inter
condiscipulos, quibus iactasset censum meum, “videris tamen” inquit “non ero
tui similis. Si quid vis, fac iterum.” Ego vero deposita omni offensa cum
puero in gratiam redii ususque beneficio eius in somnum delapsus sum. Sed
non fuit contentus iteratione ephebus plenae maturitatis et annis ad
patiendum gestientibus. Itaque excitavit me sopitum et “numquid vis?”
inquit. Et non plane iam molestum erat munus. Utcunque igitur inter
anhelitus sudoresque tritus, quod voluerat, accepit, rursusque in somnum
decidi gaudio lassus. Interposita minus hora pungere me manu coepit et
dicere: “quare non facimus?” tum ego totiens excitatus plane vehementer
excandui et reddidi illi voces suas: 'aut dormi, aut ego iam patri dicam'"
[gap]