Nec est quod putes illum quicquam
emere. Omnia domi nascuntur: lana, credrae, piper, lacte gallinaceum si
quaesieris, invenies. Ad summam, parum illi bona lana
nascebatur; arietes a Tarento emit, et eos culavit in gregem. Mel Atticum ut
domi nasceretur, apes ab Athenis iussit afferri; obiter et vernaculae quae
sunt, meliusculae a Graeculis fient. Ecce intra hos dies scripsit, ut illi
ex India semen boletorum mitteretur. Nam mulam quidem nullam habet, quae non
ex onagro nata sit. Vides tot culcitras: nulla non aut conchyliatum aut
coccineum tomentum habet. Tanta est animi beatitudo. Reliquos autem
collibertos eius cave contemnas. Valde sucossi sunt. Vides illum qui in imo
imus recumbit: hodie sua octingenta possidet. De nihilo crevit. Modo solebat
collo suo ligna portare. Sed quomodo dicunt—ego nihil scio, sed audivi—
quom[1]
Incuboni pilleum rapuisset, [et] thesaurum invenit. Ego nemini
invideo, si quid[2]
deus dedit. Est tamen sub alapa et non vult sibi male. Itaque proxime
casam[3] hoc
titulo proscripsit: 'C. Pompeius Diogenes ex kalendis Iuliis cenaculum
locat; ipse enim domum emit.' Quid ille qui libertini loco iacet, quam bene
se habuit. Non impropero illi. Sestertium suum vidit decies, sed male
vacillavit. Non puto illum capillos liberos habere, nec
mehercules sua culpa; ipso enim homo melior non est; sed liberti scelerati,
qui omnia ad se fecerunt. Scito autem: sociorum olla male fervet, et ubi
semel res inclinata est, amici de medio. Et quam honestam negotiationem
exercuit, quod ilium sic vides. Libitinarius fuit. Solebat sic cenare,
quomodo rex: apros gausapatos, opera pistoria, avis, cocos, pistores. Plus
vini sub mensa effundebatur, quam aliquis in cella habet. Phantasia, non
homo. Inclinatis quoque rebus suis, cum timeret ne creditores ilium
conturbare existimarent, hoc titulo auctionem proscripsit: “C. Iulius
Proculus auctionem faciet rerum supervacuarum.””