Ut deinde pinna argentea dentes
perfodit,“Amici” inquit “nondum mihi suave erat in triclinium venire, sed ne
diutius absentivos morae vobis essem, omnem voluptatem mihi negavi.
Permittetis tamen finiri lusum.” Sequebatur puer cum tabula terebinthina et
crystallinis tesseris, notavique rem omnium delicatissimam. Pro calculis
enim albis ac nigris aureos argenteosque habebat denarios. Interim dum ille
omnium textorum dicta inter lusum consumit, gustantibus adhuc nobis
repositorium allatum est cum corbe, in quo gallina erat lignea patentibus in
orbem alis, quales esse solent quae incubant ova. Accessere continuo duo
servi et symphonia strepente scrutari paleam coeperunt erutaque subinde
pavonina ova divisere convivis. Convertit ad hanc scaenam Trimalchio vultum
et “Amici” ait “pavonis ova gallinae iussi supponi. Et mehercules timeo ne
iam concepti sint; temptemus tamen, si adhuc sorbilia sunt.” Accipimus nos
cochlearia non minus selibras pendentia ovaque ex farina pingui figurata
pertundimus. Ego quidem paene proieci partem meam, nam videbatur mihi iam in
pullum coisse. Deinde ut audivi veterem convivam: “Hic nescio quid boni
debet esse,” perse cutus putamen manu pinguissimam
ficedulam inveni piperato vitello circumdatam.