Hanc humanitatem insecutae sunt
matteae, quarum etiam recordatio me, si qua est dicenti fides, offendit.
Singulae enim gallinae altiles pro turdis circumlatae sunt et ova anserina
pilleata, quae ut comessemus, ambitiosissime a nobis Trimalchio petiit
dicens exossatas esse gallinas. Inter haec triclinii valvas lictor
percussit, amictusque veste alba cum ingenti frequentia comissator intravit.
Ego maiestate conterritus praetorem putabam venisse. Itaque temptavi
assurgere et nudos pedes in terram deferre. Risit hanc trepidationem
Agamemnon et “Contine te” inquit “homo stultissime. Habinnas sevir est
idemque lapidarius, qui videtur[1] monumenta optime facere.”
Recreatus hoc sermone reposui cubitum, Habinnamque
intrantem cumadmiratione ingenti spectabam. Ille autem iam ebrius uxoris
suae umeris imposuerat manus, oneratusque aliquot coronis et unguento per
frontem in oculos fluente praetorio loco se posuit con
tinuoque vinum et caldam poposcit. Delectatus hac Trimalchio hilaritate et
ipse capaciorem poposcit scyphum quaesivitque, quomodo acceptus
esset.“Omnia” inquit “habuimus praeter te; oculi enim mei hic erant. Et
mehercules bene fuit. Scissa lautum novendiale servo suo misello faciebat,
quem mortuum manu miserat. Et puto, cum vicensimariis magnam mantissam
habet; quinquaginta enim millibus aestimant mortuum. Sed tamen suaviter
fuit,etiam si coacti sumus dimidias potiones super ossucula eius effundere.”