Obstupueram ego supplicii metu
pavidus, nec quid in re manifestissima dicerem, inveniebam turbatus [gap] et deformis praeter spoliati capitis dedecus
superciliorum etiam aequalis cum fronte calvities, ut nihil nec facere
deceret nec dicere. Ut vero spongia uda facies plorantis detersa est et
liquefactum per totum os atramentum omnia scilicet lineamenta fuliginea nube
confudit, in odium se ira convertit. Negat Eumolpus passurum se, ut quisquam
ingenuos contra fas legemque contaminet, interpellatque saevientium minas
non solum voce sed etiam manibus. Aderat interpellanti mercennarius comes et
unus alterque infirmissimus vector, solacia magis litis quam virium auxilia.
Nec quicquam pro me deprecabar, sed intentans in oculos Tryphaenae manus
usurum me viribus meis clara liberaque voce clamavi, ni abstineret a Gitone
iniuriam mulier damnata et in toto navigio sola verberanda. Accenditur
audacia mea iratior Lichas, indignaturque quod ego relicta mea causa tantum
pro alio clamo. Nec minus Tryphaena contumelia saevit accensa totiusque
navigii turbam diducit in partes. Hinc mercennarius tonsor ferramenta sua
nobis et ipse armatus distribuit, illinc Tryphaenae
familia nudas expedit manus, ac ne ancillarum quidem clamor aciem destituit,
uno tantum gubernatore relicturum se navis ministerium denuntiante, sinon
desinat rabies libidine perditorum collecta. Nihilo minus tamen perseverat
dimicantium furor, illis pro ultione, nobis pro vita pugnantibus. Multi ergo
utrinque sine morte labuntur, plures cruenti vulneribus referunt veluti ex
proelio pedem, nec tamen cuiusquam ira laxatur. Tune fortissimus Giton ad
virilia sua admovit novaculam infestam, minatus se abscisurum tot miseriarum
causam, inhibuitque Tryphaena tam grande facinus non dissimulata missione.
Saepius ego cultrum tonsorium super iugulum meum posui, non magis me
occisurus, quam Giton, quod minabatur, facturus. Audacius tamen ille
tragoediam implebat, quia sciebat se illam habere novaculam, qua iam sibi
cervicem praeciderat. Stante ergo utraque acie, cum appareret
[1] futurum non
tralaticium bellum, aegre expugnavit gubernator, ut caduceatoris more
Tryphaena indutias faceret. Data ergo acceptaque ex more patrio fide
praetendit ramum oleae a tutela navigii raptum, atque in colloquium venire
ausa“
“Quis furor” exclamat “pacem convertit in arma?
Quid nostrae meruere manus? Non Troius heros
hac in classe vehit decepti pignus Atridae,
nec Medea furens fraterno sanguine pugnat.
Sed contemptus amor vires habet. Ei mihi, fata
hos inter fluctus quis raptis evocat armis?
Cui non est mors una satis? Ne vincite pontum
gurgitibusque feris alios imponite fluctus.”
”