“
In Asiam cum
a quaestore essem stipendio eductus, hospitium Pergami accepi. Ubi cum
libenter habitarem non solum propter cultum aedicularum, sed etiam propter
hospitis formosissimum filium, excogitavi rationem, qua non essem patri
familiae suspectus amator. Quotiescunque enim in convivio de usu formosorum
mentio facta est, tam vehementer excandui, tam severa tristitia violari
aures meas obsceno sermone nolui, ut me mater praecipue tanquam unum ex
philosophis intueretur. Iam ego coeperam ephebum in gymnasium deducere, ego
studia eius ordinare, ego docere ac praecipere, ne quis praedator corporis
admitteretur in domum” [gap]
Forte cum in triclinio iaceremus, quia dies sollemnis
ludum artaverat pigritiamque recedendi imposuerat hilaritas longior, fere
circa mediam noctem intellexi puerum vigilare. Itaque timidissimo murmure
votum feci et 'domina' inquam 'Venus, si ego hunc puerum basiavero, ita ut
ille non sentiat, cras illi par columbarum donabo.' Audito voluptatis pretio
puer stertere coepit. Itaque aggressus simulantem aliquot basiolis invasi.
Contentus hoc principio bene mane surrexi electumque par columbarum attuli
expectanti ac me voto exsolvi.