Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Book 1
Book 2
Book 3
Book 4a
Book 4b
Book 5
Book 6
Book 7
L. Annaeus Seneca iunior · Naturales Quaestiones

Book 3, Chapter 28

Text from the public domain

Nunc ad propositum reuertamur. Sunt qui existiment immodicis imbribus uexari terras posse, non obrui; magno impetu magna ferienda sunt. Faciet pluuia segetes malas, fructum grando decutiet, intumescent riuis flumina, sed resident.

Quibusdam placet moueri mare et illinc causam tantae cladis accersere. Non potest torrentium aut imbrium aut fluminum iniuria fieri tam grande naufragium. Vbi instat illa pernicies mutarique humanum genus placuit, fluere assiduos imbres et non esse modum pluuiis concesserim, suppressis aquilonibus et flatu sicciore austris nubes et amnes abundare. Sed adhuc in damna profectum est: Sternuntur segetes et deplorata colonis Vota iacent longique perit labor irritus anni.

Non laedi terrae debent sed abscondi. Itaque, cum per ista prolusum est, crescunt maria, sed super solitum, et fluctum ultra extremum tempestatis maximae uestigium mittunt. Deinde, a tergo uentis surgentibus, ingens aequor euoluunt, quod longe a conspectu ueteris litoris frangitur. Deinde, ubi litus bis terque prolatum est et pelagus in alieno constitit, uelut amoto malo, comminus procurrit aestus ex imo recessu maris.

Nam, ut aeris, ut aetheris, sic huius elementi larga materia est multoque in abdito plenior. Haec fatis mota, non aestu,—nam aestus fati ministerium est—, attollit uasto sinu fretum agitque ante se. Deinde in miram altitudinem erigitur et illis tutis hominum receptaculis superest. Nec id aquis arduum est, quoniam aequo terris fastigio ascend〈unt〉.

Si quis excelsa perlibret, maria paria sunt. Nam par undique sibi ipsa tellus est,—caua eius et plana exiguo inferiora sunt, sed istis adeo in rotundum orbis aequatus est—; in parte autem eius et maria sunt, quae in unius aequalitatem pilae coeunt. Sed, quemadmodum campos intuentem quae paulatim deuexa sunt fallunt, sic non intellegimus curuaturas maris et uidetur planum quicquid apparet; 〈ut〉 illud aequale terris est ideoque, ut effluat, non magna mole tollendum: satis est illi, ut supra paria ueniat, leuiter exurgere. Nec a litore, ubi inferius est, sed a medio, ubi ille cumulus est, defluit.

Ergo, ut solet aestus aequinoctialis sub ipsum lunae solisque coitum omnibus aliis maior undare, sic hic qui ad occupandas terras emittitur, solitis maximisque uiolentior, plus aquarum trahit nec, antequam supra cacumina eorum quos perfusurus est montium creuit, deuoluitur. Per centena milia quibusdam locis aestus excurrit innoxius et ordinem seruat; ad mensuram enim crescit iterumque decrescit.

At illo tempore solutus legibus sine modo fertur. Qua ratione? inquis. Eadem qua conflagratio futura est. Vtrumque fit, cum deo uisum ordiri meliora, uetera finiri. Aqua et ignis terrenis dominantur; ex his ortus, ex his interitus est. Ergo, quandoque placuere res nou〈ae〉 mundo, sic in nos mare emittitur desuper, ut feruor ignisque cum aliud genus exitii placuit.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation