—Quomodo, inquit, cum dicatis ignis hanc esse naturam ut petat superiora, fulmen terram petit? Aut falsum est quod de igne dixistis; est enim illi aeque sursum iter quam deorsum.— Vtrumque uerum potest esse. Ignis enim natura in uerticem surgit et, si nihil illum prohibet, ascendit, —sicut aqua natura defertur; si tamen aliqua uis accessit quae illam in contrarium circumageret, illo intenditur unde imbre deiecta est;—
fulmen autem eadem necessitate qua 〈aqua ascendit〉 excutitur. Id〈em〉 his ignibus accidit quod arboribus quarum cacumina trahi possunt ita ut terram spectent, si tenera sunt, etiam ut attingant; sed cum permiseris, in locum suum exilient. Itaque non est quod eum spectes cuiusque rei habitum qui illi non ex uoluntate est.
Si igni permittes ire quo uelit, caelum, id est leuissimi cuiusque sedem, repetet; ubi est aliquid quod eum feriat et ab impetu suo auertat, id non natura, sed seruitus eius sit.