Quid flēs, Asteriē, quem tibi candidī
prīmō restituent vēre Favōniī
Thȳnā merce beātum,
cōnstantis juvenem fidei
Gȳgēn? Ille Notīs āctus ad Ōricum
post īnsāna Caprae sīdera frīgidās
noctēs nōn sine multīs
īnsomnīs lacrimīs agit.
Atquī sollicitae nūntius hospitae,
suspīrāre Chloēn et miseram tuīs
dīcēns ignibus ūrī,
temptat mīlle vafer modīs.
Ut Proetum mulier perfida crēdulum
falsīs inpulerit crīminibus nimis
castō Bellerophontae
mātūrāre necem, refert;
nārrat paene datum Pēlea Tartarō,
Magnessam Hippolytēn dum fugit abstinēns,
et peccāre docentīs
fallāx historiās monet.
Frūstrā: nam scopulīs surdior Īcarī
vōcīs audit adhūc integer. At tibī
nē vīcīnus Enīpeus
plūs jūstō placeat cavē;
quamvīs nōn alius flectere equum sciēns
aequē cōnspicitur grāmine Mārtiō,
nec quisquam citus aequē
Tuscō dēnatat alveō,
prīmā nocte domum claude neque in viās
sub cantū querulae dēspice tībiae
et tē saepe vocantī
dūram difficilis manē.