Mōtum ex Metellō cōnsule cīvicum
bellīque causās et vitia et modōs
lūdumque Fortūnae gravīsque
prīncipum amīcitiās et arma
nōndum expiātīs ūncta cruōribus,
perīculōsae plēnum opus āleae,
tractās et incēdis per ignīs
suppositōs cinerī dolōsō.
Paulum sevērae Mūsa tragoediae
dēsit theātrīs; mox, ubi pūblicās
rēs ōrdināris, grande mūnus
Cēcropiō repetēs coturnō,
īnsigne maestīs praesidium reīs
et cōnsulentī, Pollio, cūriae,
cui laurus aeternōs honōrēs
Delmaticō peperit triumphō.
Jam nunc minācī murmure cornuum
perstringis aurīs, jam lituī strepunt,
jam fulgor armōrum fugācīs
terret equōs equitumque voltus.
Audīre magnōs jam videor ducēs
nōn indecōrō pulvere sordidōs
et cūncta terrārum subācta
praeter atrōcem animum Catōnis.
Jūnō et deōrum quisquis amīcior
Āfrīs inultā cesserat impotēns
tellūre, victōrum nepōtēs
rettulit īnferiās Jugurthae.
Quis nōn Latīnō sanguine pinguior
campus sepulcrīs impia proelia
testātur audītumque Mēdīs
Hesperiae sonitum ruīnae?
Quī gurges aut quae flūmina lūgubris
ignāra bellī? Quod mare Dauniae
nōn dēcolōrāvēre caedēs?
Quae caret ōra cruōre nostrō?
Sed nē relictīs, Mūsa procāx, jocīs
Cēae retractēs mūnera Nēniae,
mēcum Diōnaeō sub antrō
quaere modōs leviōre plēctrō.