Parcus deōrum cultor et īnfrequēns,
īnsānientis dum sapientiae
cōnsultus errō, nunc retrōrsum
vēla dare atque iterāre cursūs
cōgor relictōs: namque Diespiter
ignī coruscō nūbila dīvidēns
plērumque, per pūrum tonantīs
ēgit equōs volucremque currum,
quō brūta tellūs et vaga flūmina,
quō Styx et invīsī horrida Taenarī
sēdēs Atlantēusque fīnis
concutitur. Valet īma summīs
mūtāre et īnsignem attenuat deus,
obscūra prōmēns; hinc apicem rapāx
Fortūna cum strīdōre acūtō
sustulit, hīc posuisse gaudet.