Septimī, Gādīs aditūre mēcum et
Cantabrum indoctum juga ferre nostra et
barbarās Syrtīs, ubi Maura semper
aestuat unda,
Tībur Argēō positum colōnō
sit meae sēdēs utinam senectae,
sit modus lassō maris et viārum
mīlitiaeque.
Unde sī Parcae prohibent inīquae,
dulce pellītīs ovibus Galaesī
flūmen et rēgnāta petam Lacōnī
rūra Phalanthō.
Ille terrārum mihi praeter omnīs
angulus rīdet, ubi nōn Hymettō
mella dēcēdunt viridīque certat
bāca Venāfrō,
vēr ubī longum tepidāsque praebet
Juppiter brūmās et amīcus Aulōn
fertilī Bacchō minimum Falernīs
invidet ūvīs.
Ille tē mēcum locus et beātae
postulant arcēs; ibi tū calentem
dēbitā spargēs lacrimā favīllam
vātis amīcī.