Nōn semper imbrēs nūbibus hispidōs
mānant in āgrōs aut mare Caspium
vexant inaequālēs procellae
usque, nec Armeniīs in ōrīs,
amīce Valgī, stat glaciēs iners
mēnsīs per omnīs aut Aquilōnibus
quercēta Gargānī labōrant
et foliīs viduantur ornī:
tū semper urgēs flēbilibus modīs
Mystēn adēmptum, nec tibi Vesperō
surgente dēcēdunt amōrēs
nec rapidum fugiente sōlem.
At nōn ter aevō fūnctus amābilem
plōrāvit omnīs Antilochum senex
annōs nec inpūbem parentēs
Trōilon aut Phrygiae sorōrēs
flēvēre semper. Dēsine mollium
tandem querellārum et potius nova
cantēmus Augustī tropaea
Caesaris et rigidum Niphātēn
Mēdumque flūmen gentibus additum
victīs minōrēs volvere verticēs
intrāque praescrīptum Gelōnōs
exiguīs equitāre campīs.