Uxor pauperis Ībycī,
tandem nēquitiae fīge modum tuae
fāmōsīsque labōribus;
mātūrō propior dēsine fūnerī
inter lūdere virginēs
et stēllīs nebulam spargere candidīs.
Nōn, sī quid Pholoēn satis,
et tē, Chlōri, decet. Fīlia rēctius
expugnat juvenum domōs,
pulsō Thȳias utī concita tympanō.
Illam cōgit amor Nothī
lascīvae similem lūdere cāpreae:
tē lānae prope nōbilem
tōnsae Lūceriam, nōn citharae decent
nec flōs purpureus rosae
nec pōtī vetulam faece tenus cadī.