Māter saeva Cupīdinum
Thēbānaeque jubet mē Semelae puer
et lascīva Licentia
fīnītīs animum reddere amōribus.
Ūrit mē Glycerae nitor
splendentis Pariō marmore pūrius;
ūrit grāta protervitās
et voltus nimium lūbricus aspicī.
In mē tōta ruēns Venus
Cȳprum dēseruit, nec patitur Scythās
aut versīs animōsum equīs
Parthum dīcere nec quae nihil attinent.
Hīc vīvum mihi caespitem, hīc
verbēnās, puerī, pōnite tūraque
bīmī cum paterā merī:
mactātā veniet lēnior hostiā.