Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Statius · Silvae

Book 3, Poem 5

Text kindly provided by Hypotactic

Quid mihi maesta diē, sociīs quid noctibus, uxor,
ānxia pervigilī dūcis suspīria cūrā?
nōn metuō nē laesa fidēs aut pectore in istō
alter amor; nūllīs in tē datur īre sagittīs
(audiat īnfēstō licet hoc Rhamnūsia vultū),
nōn datur. et sī egomet patriō dē lītore raptus
quattuor ēmeritīs per bella, per aequora lustrīs
errārem, tū mīlle procōs intācta fugārēs,
nōn intersectās commenta retēxere tēlās,
sed sine fraude palam, thalamōsque armāta negāssēs,
dīc tamen, unde altā mihi fronte et nūbila vultūs?
anne quod Euboicōs fessus remeāre penātēs
auguror et patriā senium compōnere terrā?
cūr hoc trīste tibī? certē lascīvia corde
nūlla nec aut rapidī mulcent tē proelia Circī,
aut intrat sēnsūs clāmōsī turba theātrī;
sed probitās et opāca quiēs et sordida numquam
gaudia. quās autem comitem tē rapto per undās?
quamquam, et sī gelidās īrem mānsūrus ad Arctōs
vel super Hesperiae vada cālīgantia Thȳlēs,
aut septemgeminī caput impenetrābile Nīlī,
hortārēre viās. etenim tua (nempe benignā
quam mihi sorte Venus jūnctam flōrentibus annīs
servat et in senium), tua, quae mē vulnere prīmō
intāctum thalamīs et adhūc juvenīle vagantem,
fīxistī, tua frēna libēns docilisque recēpī,
et semel īnsertās nōn mūtātūrus habēnās
usque premō. tū mē nitidīs Albāna ferentem
dōna comīs sānctōque indūtum Caesaris aurō
vīsceribus complexa tuīs, sertīsque dedistī,
ōscula anhēla meīs; tū, cum Capitōlia nostrae
īnfitiāta lyrae, saevum ingrātumque dolēbās
mēcum victa Jovem; tū prōcurrentia prīmīs
carmina nostra sonīs, tōtāsque in murmure noctēs
aure rapis vigilī; longī tū sōla labōris,
cōnscia, cumque tuīs crēvit mea Thēbais annīs.
quālem tē nūper Stygiās prope raptus ad umbrās
cum jam Lēthaeōs audīrem comminus amnēs,
aspexī, tenuīque oculōs jam morte cadentēs!
scīlicet exhaustī Lachesīs mihi tempora fātī,
tē tantum miserāta dedit, superīque potentēs
invidiam timuēre tuam. post ista propinquum
nunc iter optandōsque sinūs comes īre morāris?
heu ubi nōta fidēs totque explōrāta per ūsūs,
quā veterēs Latiās Grāiās hērōidas aequās?
īsset ad Īliacās (quid enim dēterret amantēs?)
Pēnelopē gāvīsa domōs, sī passus Ulixēs;
questa est Aegialē, questa est Meliboea relinquī,
et quam (quam saevī!) fēcērunt maenada plānctūs.
nec minor hīs tū nōsse fidem vītamque marītīs,
dēdere. sīc certē cinerēs umbramque priōrem
quaeris adhūc, sīc exsequiās amplexa canōrī
conjugis ingentēs iterāstī pectore plānctūs
jam mea. nec pietās alia est tibi cūraque nātae:
sīc et māter amās, sīc numquam corde recēdit,
nāta tuō, fīxamque animī penetrālibus īmīs
nocte diēque tenēs. nōn sīc Trāchīnia nīdōs
Alcyonē, vernōs nōn sīc Philomēla penātēs
circumit amplectēns animamque in pignora trānsfert.
et nunc illa tenet viduō quod sōla cubīlī,
ōtia jam pulchrae terit īnfēcunda juventae.
sed venient, plēnīs venient cōnūbia taedīs.
sīc certē fōrmaeque bonīs animīque merētur;
sīve chelyn complexa petit seu vōce paternā
discendum Mūsīs sonat et mea carmina flectit,
candida seu mollī dīdūcit bracchia mōtū,
ingenium probitās artemque modestia vincit.
nōnne levēs puerōs, nōn tē, Cytherēa, pudēbit
hoc cessāre decus? nec tantum Rōma jugālēs
conciliāre torōs fēstāsque accendere taedās,
fertilis: et nostrā generī tellūre dabuntur.
nōn adeō Vesuvīnus apex et flammea dīrī
montis hiems trepidās exhausit cīvibus urbēs:
stant populīsque vigent. hinc auspice condita Phoebō
tēcta Dicarchēī portūsque et lītora mundī,
hospita: at hinc magnae tractūs imitantia Rōmae
quae Capys advectīs implēvit moenia Teucrīs.
nostra quoque et propriīs tenuis nec rāra colōnīs
Parthenopē, cui mīte solum trāns aequora vectae
ipse Diōnaeā mōnstrāvit Apollo columbā,
Hās ego tē sēdēs (nam nec mihi barbara Thrācē
nec Libyē nātāle solum) trānsferre labōrō,
quās et mollis hiems et frīgida temperat aestās,
quās imbelle fretum torpentibus adluit undīs.
pāx sēcūra locīs et dēsidis ōtia vītae,
et numquam turbāta quiēs somnīque perāctī.
nūlla forō rabiēs aut strictae in jūrgia lēgēs:
mōrum jūra virīs sōlum et sine fascibus aequum.
quid nunc magnificās speciēs cultūsque locōrum
templaque et innumerīs spatia interstīncta columnīs,
et geminam mōlem nūdī tēctīque theātrī
et Capitōlīnīs quīnquennia proxima lustrīs,
quid laudem lītus lībertātemque Menandrī,
quam Rōmānus honōs et Grāia licentia miscent?
nec dēsunt variae circā oblectāmina vītae:
sīve vapōriferās, blandissima lītora, Bājās,
enthea fātidicae seu vīsere tēcta Sibyllae
dulce sit Īliacōque jugum memorābile rēmō,
seu tibi Bacchēī vīnēta madentia Gaurī
Tēleboumque domōs, trepidīs ubi dulcia nautīs,
lūmina noctivagae tollit Pharus aemula lūnae,
cāraque nōn mollī juga Surrentīna Lyaeō,
quae meus ante aliōs habitātor Pollius auget,
Dīnārumque lacūs medicōs Stabiāsque renātās.
mīlle tibī nostrae referam tellūris amōrēs?,
sed satis hoc, conjūnx, satis est dīxisse: creāvit
mē tibi, mē socium longōs astrīnxit in annōs.
nōnne haec ambōrum genetrīx altrīxque vidērī
digna? sed ingrātus quī plūra adnecto tuīsque
mōribus indubitō: veniēs, cārissima conjūnx,
praeveniēsque etiam. sine mē tibi ductor aquārum
Thybris et armiferī sordēbunt tēcta Quirīnī.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation