Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
M. Tullius Cicero · Pro T. Annio Milone

Chapter 19

Text kindly provided by Perseus

Age, sit ita factum: quae causa fuit[1] cur Romam properaret, cur in noctem se coniceret[2]? Quid adferebat festinationis[3] quod heres erat? Primum nihil erat[4] cur properato opus esset; deinde si quid esset, quid tandem erat quod ea nocte consequi posset, amitteret autem, si postridie Romam mane[5] venisset? Atqui[6] ut illi nocturnus ad urbem adventus vitandus potius quam expetendus[7] fuit, sic Miloni, cum insidiator esset, si illum ad urbem noctu[8] accessurum sciebat, subsidendum atque exspectandum fuit.

Noctu occidisset[9]: insidioso et pleno latronum in loco occidisset[10]. Nemo ei neganti non credidisset quem esse omnes salvum etiam confitentem volunt. Sustinuisset crimen[11] primum ipse ille latronum occultator et receptor[12] locus, tum neque muta solitudo indicasset neque caeca nox ostendisset Milonem; deinde[13] multi ab illo violati, spoliati, bonis expulsi, multi haec etiam timentes in suspicionem caderent, tota denique rea citaretur[14] Etruria.

Atque illo die certe Aricia rediens devertit Clodius ad se[15] in Albanum. Quod ut sciret Milo illum Ariciae fuisse, suspicari tamen debuit eum, etiam si Romam illo die reverti vellet, ad villam suam quae viam tangeret deversurum. Cur nec[16] ante occurrit ne ille in villa resideret, nec[17] eo in loco subsedit quo ille noctu venturus esset?

Video adhuc constare[18], iudices, omnia: Miloni etiam utile fuisse Clodium vivere, illi ad ea quae concupierat optatissimum interitum Milonis; odium fuisse illius in hunc acerbissimum, nullum huius in illum; consuetudinem illius perpetuam in vi inferenda[19], huius tantum in repellenda; mortem ab illo Miloni denuntiatam[20] et praedicatam[21] palam, nihil umquam auditum ex Milone; profectionis huius diem illi notum, reditum[22] illius huic ignotum fuisse; huius iter necessarium, illius etiam potius alienum; hunc prae se tulisse se illo die[23] exiturum, illum eo die se[24] dissimulasse rediturum; hunc nullius rei mutasse consilium, illum causam mutandi consili finxisse; huic, si insidiaretur, noctem prope urbem exspectandam, illi, etiam si hunc non timeret, tamen accessum ad urbem nocturnum fuisse metuendum.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation