Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Statius · Thebaid

Book 7

Text kindly provided by Hypotactic

Atque ea cūnctantēs Tyriī prīmōrdia bellī
Juppiter haud aequō respexit corde Pelasgōs,
concussitque caput mōtū quō celsa labōrant
sīdera prōclāmatque adicī cervīcibus Atlāns.
tunc ita vēlōcem Tegeēs adfātus alumnum:
'ī, medium rapidō Boreān inlābere saltū
Bistoniās, puer, usque domōs axemque nivōsī
sīderis, Ōceanō vetitum quā Parrhasis ignem
nūbibus hībernīs et nostrō pāscitur imbrī.
atque ibi seu positā respīrat cuspide Māvors,
quamquam invīsa quiēs, seu, quod reor, arma tubāsque
īnsatiātus habet cāraeque in sanguine gentis
luxuriat: properē monitūs īramque parentis
ēde, nihil parcēns. nempe ōlim accendere jussus
Īnachiās aciēs atque omne quod Isthmius umbō
distinet et raucae circumtonat īra Malēae:
illī, vix mūrōs līmenque ēgressa juventūs,
sacra colunt; crēdās bellō rediisse, tot īnstant
plausibus, offēnsīque sedent ad jūsta sepulcrī.
hicne tuus, Grādīve, furor? sonat orbe recussō
discus et Oebaliī coeunt in proelia caestūs.
at sī ipsī rabiēs ferrīque īnsāna voluptās
quā tumet, inmeritās cinerī dabit impius urbēs
ferrum ignemque ferēns, implōrantēsque Tonantem
sternet humī populōs miserumque exhauriet orbem.
nunc lēnis bellī nostrāque remittitur īrā.
quodnī praecipitat pugnās dictōque jubentis
ōcius impingit Tyriīs Danaa agmina mūrīs
(nīl equidem crūdēle minor), sit mīte bonumque
nūmen et effrēnī laxentur in ōtia mōrēs,
reddat equōs ēnsemque mihī, nec sanguinis ultrā
jūs erit: aspiciam terrās pācemque jubēbō
omnibus; Ōgygiō sat erit Trītōnia bellō.'
dīxerat, et Thrācum Cyllēnius arva subībat;
atque illum Arctōae lābentem cardine portae
tempestās aeterna plagae praetentaque caelō
agmina nimbōrum prīmīque Aquilōnis hiātūs
in dīversa ferunt: crepat aurea grandine multā
palla, nec Arcadiī bene prōtegit umbra galērī.
hīc sterilēs dēlūbra notat Māvortia silvās
(horrēscitque tuēns), ubi mīlle furōribus illī
cingitur āversō domus inmānsuēta sub Haemō.
ferrea compāgō laterum, ferrō arta teruntur
līmina, ferrātīs incumbunt tēcta columnīs.
laeditur adversum Phoebī jubar, ipsaque sēdem
lūx timet, et dūrus contrīstat sīdera fulgor.
digna locō statiō: prīmīs salit Impetus āmēns
ē foribus caecumque Nefās Īraeque rubentēs
exsanguēsque Metūs, occultīsque ēnsibus astant
Īnsidiae geminumque tenēns Discordia ferrum.
innumerīs strepit aula Minīs, trīstissima Virtūs
stat mediō, laetusque Furor vultūque cruentō
Mors armāta sedet; bellōrum sōlus in ārīs
sanguis et incēnsīs quī raptus ab urbibus ignis.
terrārum exuviae circum et fastīgia templī
captae īnsignībant gentēs: caelātaque ferrō
fragmina portārum bellātrīcēsque carīnae
et vacuī currūs prōtrītaque curribus ōra,
paene etiam gemitūs: adeō vīs omnis et omne
vulnus. ubīque ipsum, sed nōn usquam ōre remissō
cernere erat: tālem dīvīnā Mulciber arte
ēdiderat; nōndum radiīs mōnstrātus adulter
foeda catēnātō luerat cōnūbia lectō.
quaerere templōrum rēgem vix coeperat āles
Maenalius, tremit ecce solum et mūgīre refrāctīs
corniger Hebrus aquīs; tunc quod pecus ūtile bellō
vallem īnfestābat, trepidās spūmāre per herbās,
signa adventantis, clausaeque adamante perennī
dissiluēre forēs. Hyrcānō in sanguine pulcher
ipse subit currū, dīrāque aspergine lātōs
mūtat agrōs, spolia ā tergō flentēsque catervae.
dant silvae nixque alta locum; regit ātra jugālēs
sanguineā Bellōna manū longāque fatīgat
cuspide. dēriguit vīsū Cyllēnia prōlēs
summīsitque genās: ipsī reverentia patrī,
sī prope sit, dēmatque minās nec tālia mandet.
'quod Jovis imperium, magnō quid ab aethere portās?'
occupat Armipotēns, 'neque enim hunc, germāne, sub axem
sponte venīs hiemēsque meās, cui rōscida juxtā
Maenala et aestīvī clēmentior aura Lycaeī.'
ille refert cōnsulta patris. nec longa morātus,
sīcut anhēlābant, jūnctō sūdōre volantēs
Mārs impellit equōs, residēs in proelia Grāiōs
ipse etiam indignāns. vīdit pater altus et īrae
jam levior tardō flectēbat pondere vultum.
ut sī quando ruit dēbellātāsque relinquit
Eurus aquās, pāx ipsa tumet pontumque jacentem
exanimis jam volvit hiems: nōndum arma carīnīs
omnia, nec tōtō respīrant pectore nautae.
fīnierat pugnās honor exsequiālis inermēs;
necdum aberant coetūs, cūnctīsque silentibus hērōs
vīna solō fundēns cinerem plācābat Adrastus
Archemorī: 'dā, parve, tuum trietēride multā
īnstaurāre diem, nec saucius Arcadas ārās
mālit adīre Pelops Ēlēaque pulset eburnā
templa manū, nec Castaliīs altāribus anguis,
nec sua pīnigerō magis adnatet umbra Lechaeō.
nōs tē lūgentī, puer, īnfitiāmur Avernō,
maestaque perpetuīs sollemnia jungimus astrīs,
nunc festīna cohors. at sī Boeōtia ferrō
vertere tēcta dabis, magnīs tunc dignior ārīs,
tunc deus, Īnachiās nec tantum culta per urbēs
nūmina, captīvīs etiam jūrābere Thēbīs.'
dux ea prō cūnctīs, eadem sibi quisque vovēbat.
jam prōnīs Grādīvus equīs Ephyraea premēbat
lītora, quā summās caput Ācrocorinthos in aurās
tollit et alternā geminum mare prōtegit umbrā.
inde ūnum dīrā comitum dē plēbe Pavōrem
quadripedēs anteīre jubet: nōn alter anhēlōs
īnsinuāre metūs animōque āvertere vīrēs
aptior; innumerae mōnstrō vōcēsque manūsque
et faciēs quamcumque velit; bonus omnia crēdī
auctor et horrificīs lymphāre incursibus urbēs.
sī geminōs sōlēs ruitūraque suādeat astra,
aut nūtāre solum aut veterēs dēscendere silvās,
ā! miserī vīdisse putant. tunc ācre novābat
ingenium: falsō Nemeaeum pulvere campum
ērigit; attonitī tenebrōsam ā vertice nūbem
respexēre ducēs; falsō clāmōre tumultum
auget, et arma virum pulsūsque imitātur equōrum,
terribilemque vagās ululātum spargit in aurās.
exsiluēre animī, dubiumque in murmure vulgus
pendet: 'ubi iste fragor? nī fallimur aure. sed unde
pulvereō stant astra globō? num Ismēnius ultrō
mīles? ita est: veniunt. tanta autem audācia Thēbīs?
an dubitent, age, dum īnferiās et busta colāmus?'
haec Pavor attonitīs; variōsque per agmina vultūs
induitur: nunc Pīsaeīs ē mīlibus ūnus,
nunc Pylius, nunc ōre Lacōn, hostēsque propinquōs
adjūrat turmāsque metū cōnsternat inānī.
nīl falsum trepidīs. ut vērō āmentibus ipse
incidit et sacrae circum fastīgia vallis
turbine praevectus rapidō ter sustulit hastam,
ter concussit equōs, clipeum ter pectore plausit:
arma, arma īnsānī sua quisque ignōtaque nūllō
mōre rapit, mūtant galeās aliēnaque cōgunt
ad juga cornipedēs; ferus omnī in pectore saevit
mortis amor caedisque, nihil flagrantibus obstat:
praecipitant redimuntque morās. sīc lītora ventō
incipiente fremunt, fugitur cum portus; ubīque
vēla fluunt, laxī jactantur ubīque rudentēs;
jamque natant rēmī, natat omnis in aequore summō
ancora, jam dulcis mediī dē gurgite pontī
respicitur tellūs comitēsque ā puppe relictī.
vīderat Īnachiās rapidum glomerāre cohortēs
Bacchus iter; gemuit Tyriam conversus ad urbem,
altrīcemque domum et patriōs reminīscitur ignēs,
purpureum trīstī turbātus pectore vultum:
nōn crīnēs, nōn serta locō, dextramque relīquit
thyrsus, et intāctae cecidērunt cornibus ūvae.
ergō ut erat lacrimīs lāpsōque inhonōrus amictū
ante Jovem (et tunc forte polum sēcrētus habēbat)
cōnstitit, haud umquam faciē cōnspectus in illā
(nec causae latuēre patrem), supplexque profātur:
'exscindisne tuās, dīvum sator optime, Thēbās?
saeva adeō conjūnx? nec tē tellūris amātae
dēceptīque laris miseret cinerumque meōrum?
estō, ōlim invītum jaculātus nūbibus ignem,
crēdimus: ēn iterum ātra refers incendia terrīs,
nec Styge jūrātā, nec paelicis arte rogātus.
quis modus? an nōbīs pater īrātusque bonusque
fulmen habēs? sed nōn Danaēia līmina tālis
Parrhasiumque nemus Lēdaeāsque ībis Amyclās.
scīlicet ē cūnctīs ego neglēctissima nātīs
prōgeniēs? ego nempe tamen quī dulce ferentī
pondus eram, cui tū dignātus līmina vītae
praereptumque uterum et māternōs reddere mēnsēs.
adde quod imbellis rārīsque exercita castrīs
turba meās aciēs, mea tantum proelia nōrunt,
nectere fronde comās et ad īnspīrāta rotārī
buxa: timent thyrsōs nūptārum et proelia mātrum.
unde tubās Mārtemque patī, quī fervidus ecce
quanta parat? quid sī ille tuōs Cūrētas in arma
dūcat et innocuīs jubeat dēcernere peltīs?
quīn etiam invīsōs (sīc hostis dēfuit?) Argōs
ēligis! ō ipsīs, genitor, graviōra perīclīs
jussa: novercālēs ruimus dītāre Mycēnās!
cēdō equidem. quō sacra tamen rītūsque perēmptae
gentis, et in tumulōs sī quid male fēta relīquit
māter, abīre jubēs? Thrācēn silvāsque Lycūrgī?
anne triumphātōs fugiam captīvus ad Indōs?
dā sēdem profugō. potuit Lātōnia frāter
saxa (nec invideō) dēfīgere Dēlon et īmīs
commendāre fretīs; cārā summōvit ab arce
hostīlēs Trītōnis aquās; vīdī ipse potentem
gentibus Ēōīs Epaphum dare jūra, nec ūllās
Cyllēnē sēcrēta tubās Mīnōave cūrat
Īda: quid heu tantum nostrīs offenderis ārīs?
hīc tibi (quando minor jam nostra potentia) noctēs
Herculeae placitusque vagae Nyctēidos ārdor,
hīc Tyrium genus et nostrō fēlīcior igne
taurus: Agēnoreōs saltem tūtāre nepōtēs.'
invidiam rīsit pater, et jam poplite flexum
sternentemque manūs tranquillus ad ōscula tollit
inque vicem placida ōrsa refert: 'nōn conjugis ista
cōnsiliīs, ut rēre, puer, nec saeva rogantī
sīc expostus ego: inmōtō dēdūcimur orbe
fātōrum; veterēs sēraeque in proelia causae.
nam cui tanta quiēs īrārum aut sanguinis ūsus
parcior hūmānī? videt axis et ista per aevum
mēcum aeterna domus quotiēns jam torta repōnam
fulmina, quam rārus terrīs hic imperet ignis.
quīn etiam invītus magna ulcīscendaque passīs
aut Lapithās Mārtī aut veterem Calydōna Diānae
expugnāre dedī: nimia est jactūra pigetque
tot mūtāre animās, tot reddere corpora vītae.
Labdaciōs vērō Pelopisque ā stirpe nepōtēs
tardum abolēre mihī; scīs ipse (ut crīmina mittam
Dōrica) quam prōmptae superōs incessere Thēbae;
tē quoque sed, quoniam vetus excidit īra, silēbō.
nōn tamen aut patriō respersus sanguine Pentheus,
aut mātrem scelerāsse torīs aut crīmine frātrēs
prōgenuisse reus, lacerō tua lustra replēvit
fūnere: ubi hī flētūs, ubi tunc ars tanta precandī?
ast ego nōn propriō dīrōs impendo dolōrī
Oedipodīonidās: rogat hoc tellūsque polusque
et pietās et laesa fidēs nātūraque et ipsī
Eumenidum mōrēs. sed tū super urbe movērī
parce tuā: nōn hōc statuī sub tempore rēbus
occāsum Āoniīs, veniet suspectior aetās
ultōrēsque aliī: nunc rēgia Jūno querētur.'
hīs ille audītis mentemque habitumque recēpit;
ut, cum sōle malō trīstīque rosāria pallent
usta Notō, sī clāra diēs Zephyrīque refēcit
aura polum, redit omnis honōs, ēmissaque lūcent
germina, et īnfōrmēs ōrnat sua glōria virgās.
nūntius attonitās jamdūdum Eteoclis ad aurēs
explōrāta ferēns longō docet agmine Grāiōs
īre ducēs, nec jam Āoniīs procul āfore campīs;
quācumque ingressī tremere ac miserēscere cūnctōs
Thēbārum; quī stirpe refert, quī nōmine et armīs.
ille metum condēns audīre exposcit et ōdit
nārrantem: hinc sociōs dictīs stimulāre suāsque
mētīrī dēcernit opēs. excīverat omnem
Āoniam Euboeamque et Phōcidos arva propinquae
Mārs, ita dulce Jovī. longē fugit ōrdine vēlōx
tessera: prōpellunt aciēs, sēsēque sub armīs
ostentant; subeunt campō quī proximus urbī
damnātus bellīs patet expectatque furōrēs.
nōndum hostēs contrā, trepidō tamen agmine mātrēs
cōnscendunt mūrōs, inde arma nitentia nātīs
et formīdandōs mōnstrant sub casside patrēs.
turre procul sōlā nōndum concessa vidērī
Antigonē populīs tenerās dēfenditur ātrā
veste genās; juxtāque comes quō Lāius ībat
armigerō; tunc virgo senem rēgīna verētur.
quae sīc ōrsa prior: 'spēsne obstātūra Pelasgīs
haec vēxilla, pater? Pelopis dēscendere tōtās
audīmus gentēs: dīc, ō precor, extera rēgum
agmina; nam videō quae noster signa Menoeceus,
quae noster regat arma Creōn, quam celsus aēnā
Sphinge per ingentēs Homolōidas exeat Haemōn.'
sīc rudis Antigonē, senior cui tālia Phorbās:
'mīlle sagittiferōs gelidae dē colle Tanagrae
prōmovet ecce Dryās; hic, cui nivea arma tridentem
atque aurō rude fulmen habent, Ōrīonis altī
nōn falsus virtūte nepōs: procul, ōro, paternum
ōmen et innūptae vetus excidat īra Diānae.
jungunt sē castrīs rēgisque in nōmen adoptant
Ōcaleē Medeōnque et cōnfertissima lūcīs
Nīsa Diōnaeīsque avibus circumsona Thisbē.
proximus Eurymedōn, quī pāstōrālia Faunī
arma patris pīnūque jubās imitātur equīnās,
terribilīs silvīs: reor et Māvorte cruentō
tālis erit. dītēs pecorum comitantur Erȳthrae,
quī Scōlon dēnsamque jugīs Eteōnon inīquīs,
quī breve lītus Hylēs Atalantaeamque superbī
Schoenon habent nōtīque colunt vestīgia campī;
fraxineās Macetum vibrant dē mōre sarīsās
saevaque difficilēs exclūdere vulnera peltās.
ecce autem clāmōre ruunt Neptūnia prōlēs
Onchēstī, quōs pīnigerīs Mycalēsos in agrīs
Palladiusque Melās Hecataeaque gurgite nūtrit
Gargaphiē, quōrumque novīs Haliartos aristīs
invidet et nimiā sata laeta supervenit herbā.
tēla rudēs truncī, galeae vacua ōra leōnum,
arboreī dant scūta sinūs. hōs rēgis egēnōs
Amphīōn ēn noster agit (cognōscere prōnum,
virgo), lyrā galeam taurōque īnsignis avītō.
mactē animō juvenis! mediōs parat īre per ēnsēs
nūdaque prō cārīs oppōnere pectora mūrīs.
vōs etiam nostrīs, Helicōnia turba, venītis
addere rēbus opem; tūque, ō Permesse, canōrīs
et fēlīx Olmīe vadīs, armāstis alumnōs
bellōrum residēs. patriīs concentibus audīs
exsultāre gregem, quālēs, cum pallida cēdit
brūma, renīdentem dēdūcunt Strȳmona cycnī.
īte alacrēs, numquam vestrī morientur honōrēs,
bellaque perpetuō memorābunt carmine Mūsae.'
dīxerat, et paulum virgō interfāta loquentī:
'illī autem, quānam junguntur orīgine frātrēs?
sīc certē paria arma virīs, sīc exit in aurās
cassidis aequus apex; utinam haec concordia nostrīs!'
cui senior rīdēns: 'nōn prīma errōre videndī
falleris, Antigonē: multī hōs (nam dēcipit aetās)
dīxērunt frātrēs. pater est nātusque, sed aevī
cōnfūdēre modōs: puerum Lapithāona nymphē
Dercetis expertem thalamī crūdumque marītīs
ignibus ante diem cupidō violāvit amōre
improba cōnubiī; nec longum, et pulcher Alatreus
ēditus, ac prīmae genitōrem in flōre juventae
cōnsequitur trāxitque notās et miscuit annōs.
et nunc sīc frātrēs mentītō nōmine gaudent,
plūs pater: hunc ōlim juvat et ventūra senectūs.
tercentum genitor totidemque in proelia nātus
exercent equitēs: hī dēseruisse feruntur
exīlem Glīsanta Corōnīamque ferācem,
messe Corōnīam, Bacchō Glīsanta colentēs.
sed potius celsōs umbrantem hunc aspice lātē
Hypsea quadrijugōs; clipeī septemplice taurō
laeva, ter īnsūtō servantur pectora ferrō,
pectora: nam tergō numquam metus. hasta vetustum
silvārum decus, ēmissae cui pervia semper
armaque corporaque et numquam manus inrita vōtī.
Āsōpos genuisse datur, dignusque vidērī
tunc pater, abreptīs cum torrentissimus exit
pontibus, aut nātae tumidus cum virginis ultor
flūmina concussit generum indignāta Tonantem.
namque ferunt raptam patriīs Aegīnan ab undīs
amplexū latuisse Jovis: furit amnis et astrīs
īnfēnsus bellāre parat (nōndum ista licēbant
nec superīs); stetit audācēs effūsus in īrās,
cōnseruitque manum, nec quem implōrāret habēbat,
dōnec vix tonitrū summōtus et igne trisulcō
cessit. adhūc rīpīs animōsus gurges anhēlīs
fulmineum cinerem magnaeque īnsignia poenae
gaudet et Aetnaeōs in caelum efflāre vapōrēs.
tālem Cadmēō mīrābimur Hypsea campō,
sī modo plācāvit fēlīx Aegīna Tonantem.
dūcit Itōnaeōs et Alalcomenaea Minervae
agmina, quōs Midea et quōs ūvida suggerit Arnē,
Aulida quī Graeānque serunt viridēsque Plataeās,
et sulcō Peteōna domant, refluumque meātū
Eurīpum, quā noster, habent tēque, ultima tractū
Anthēdōn, ubi grāmineō dē lītore Glaucus
poscentēs inrūpit aquās, jam crīne genīsque
caerulus, et mixtōs expāvit ab inguine piscēs.
glandibus et tortā Zephyrōs incīdere fundā
cūra: Cydōnēās anteībunt gaesa sagittās.
tū quoque praeclārum fōrmā, Cēphīse, dedissēs
Narcissum, sed Thespiacīs jam pallet in agrīs
trux puer; orbātā flōrem, pater, adluis undā.
quis tibi Phoebēās aciēs veteremque revolvat
Phōcida? quī Panopēn, quī Daulida, quī Cyparisson,
et vallēs, Lebadīa, tuās et Hyampolin ācrī
subnīxam scopulō, vel quī Parnāson utrumque
aut Cirrham taurīs Anemōrīanque supīnant
Cōryciumque nemus prōpellentemque Lilaean
Cēphīsī glaciāle caput, quō suētus anhēlam
ferre sitim Pȳthōn amnemque āvertere pontō:
omnibus inmixtās cōnō super aspice laurūs
armaque vel Tityon vel Dēlon habentia, vel quās
hīc deus innumerā laxāvit caede pharetrās.
Īphitus asper agit, genitor cui nūper adēmptus
Naubolus Hippasidēs, tuus, ō mītissime Lāī,
hospes; adhūc currūs sēcūraque lōra tenēbam,
cum tua subter equōs jacuit convulsa cruentīs
ictibus (ō utinam nostrō cum sanguine!) cervīx.'
dīcentī maduēre genae, vultumque per omnem
pallor iit, vōcisque repēns singultus apertum
intercēpit iter; refovet frīgentis amīcum
pectus alumna senis; redit atque exīle profātur:
'ō mihi sollicitum decus ac suprēma voluptās,
Antigonē! sērās tibi dēmoror improbus umbrās,
fors eadem scelera et caedēs vīsūrus avītās,
dōnec tē thalamīs habilem integramque resignem:
hoc satis, et fessum vītā dīmittite, Parcae.
sed dum lābor iners, quantī (nunc ecce revīsō)
trānsabiēre ducēs: Clonin atque in terga comantēs
nōn ego Abantiadas, nōn tē, saxōsa Caryste,
nōn humilēs Aegās altumque Caphērea dīxī.
et jam aciēs obtūnsa negat, cūnctīque resistunt,
et tuus armātīs jubet ecce silentia frāter.'
vix ea turre senex, cum rēctor ab aggere coepit:
'magnanimī rēgēs, quibus haud pārēre recūsem,
ductor et ipse, meās mīles dēfendere Thēbās,
nōn ego vōs stimulāre parem (nam līber in arma
impetus, et meritās ultrō jūrāstis in īrās),
nec laudāre satis dignāsque rependere grātēs
sufficiam (referent superī vestraeque subāctō
hoste manūs): urbem sociā dē gente subīstis
tūtārī, quam nōn aliīs populātor ab ōrīs
belliger externāve satus tellūre, sed hostis
indigena adsultat, cui castra adversa regentī
hīc pater, hīc genetrīx, hīc jūnctae stirpe sorōrēs,
hīc erat et frāter. cerne ēn ubicumque nefandus
excidium mōlīris avīs: vēnēre volentēs
Āoniae populī, nec sum tibi, saeve, relictus.
quid velit ista cohors et tē sentīre decēbat:
reddere rēgna vetant.' sīc fātus et omnia rītē
dispōnit, quī bella gerant, quī moenia servent,
quās in fronte manūs, mediō quās rōbore sistat.
perspicuās sīc lūce forēs et virgea pāstor
claustra levat, dum terra recēns; jubet ōrdine prīmō
īre ducēs, mediā stīpantur plēbe marītae;
ipse levat gravidās et humum tāctūra parentum
ūbera, succiduāsque apportat mātribus agnās.
intereā Danaī noctemque diemque sub armīs,
noctem iterum rūrsusque diem (sīc īra ferēbat)
ingeminant: contempta quiēs, vix aut sopor illīs
aut epulae fēcēre moram; properātur in hostem
mōre fugae. nec mōnstra tenent, quae plūrima nectit
prōdigiāle canēns certī fors praevia fātī.
quippe serunt dīrōs monitūs volucrēsque feraeque
sīderaque āversīque suīs dēcursibus amnēs,
īnfēstumque tonat pater et mala fulgura lūcent;
terrificaeque adytīs vōcēs clausaeque deōrum
sponte forēs; nunc sanguineus, nunc saxeus imber,
et subitī mānēs flentumque occursus avōrum.
tunc et Apollineae tacuēre ōrācula Cirrhae,
et nōn adsuētīs pernox ululāvit Eleusīn
mēnsibus, et templīs Spartē praesāga reclūsīs
vīdit Amyclaeōs (facinus!) concurrere frātrēs.
Arcades īnsānās lātrāre Lycāonis umbrās
nocte ferunt tacitā, saevō dēcurrere campō
Oenomaum sua Pīsa refert; Achelōon utrōque
dēfōrmem cornū vagus īnfāmābat Acarnān.
Perseos effigiem maestam exōrantque Mycēnae
cōnfūsum Jūnōnis ebur; mūgīre potentem
Īnachon agricolae, geminī maris incola nārrat
Thēbānum tōtō plānxisse Palaemona pontō.
haec audit Pelopēa phalānx, sed bellicus ārdor
cōnsiliīs obstat dīvum prohibetque timērī.
jam rīpās, Āsōpe, tuās Boeōtaque ventum
flūmina. nōn ausae trānsmittere prōtinus ālae
hostīlem fluvium; forte et trepidantibus ingēns
dēscendēbat agrīs, animōs sīve imbrifer arcus,
seu montāna dedit nūbēs, seu flūminis illa
mēns fuit objectusque vadō pater arma vetābat.
tunc ferus Hippomedōn magnō cum fragmine rīpae
cūnctantem dējēcit equum, ducibusque relictīs
gurgite dē mediō frēnīs suspēnsus et armīs,
'īte virī,' clāmat, 'sīc vōs in moenia prīmus
dūcere, sīc clausās voveō perfringere Thēbās.'
praecipitant cūnctī fluviō puduitque secūtōs.
ac velut ignōtum sī quando armenta per amnem
pāstor agit, stat trīste pecus, procul altera tellūs
omnibus et lātē medius timor: ast ubi ductor
taurus init fēcitque vadum, tunc mollior unda,
tunc facilēs saltūs, vīsaeque accēdere rīpae.
haud procul inde jugum tūtīsque accommoda castrīs
arva notant, unde urbem etiam turrēsque vidēre
Sīdoniās; placuit sēdēs fīdīque receptūs
colle per excelsum patulō quem subter apertō
arva sinū, nūllīque aliīs ā montibus īnstant
dēspectūs; nec longa labor mūnīmina dūrus
addidit: ipsa locō mīrum nātūra favēbat.
in vallum ēlātae rūpēs dēvexaque fossīs
aequa et fortuitō ductae quater aggere pinnae;
cētera dant ipsī, dōnec sōl montibus omnis
ērēpsit rēbusque dedit sopor ōtia fessīs.
quis queat attonitās dictīs ostendere Thēbās?
urbem in cōnspectū bellī suprēma parantis
territat īnsomnem nox ātra diemque minātur.
discurrunt mūrīs; nīl saeptum horrōre sub illō,
nīl fīdum satis, invalidaeque Amphīonis arcēs.
rūmor ubīque alius plūrēs adnūntiat hostēs,
majōrēsque timor; spectant tentōria contrā
Īnachia externōsque suīs in montibus ignēs.
hī precibus questūque deōs, hī Mārtia tēla
belligerōsque hortantur equōs, hī pignora flētū
cāra premunt miserīque rogōs et crāstina mandant
fūnera. sī tenuis dēmīsit lūmina somnus,
bella gerunt; modo lucra morae, modo taedia vītae
attonitīs; lūcemque timent lūcemque precantur.
it geminum excutiēns anguem et bacchātur utrīsque
Tīsiphonē castrīs; frātrem huic, frātrem ingerit illī,
aut utrīque patrem: procul ille penātibus īmīs
excitus implōrat Furiās oculōsque reposcit.
jam gelidam Phoebēn et cālīgantia prīmus
hauserat astra diēs, cum jam tumet igne futūrō
Ōceanus lātēque novō Tītāne reclūsum
aequor anhēlantum radiīs subsīdit equōrum:
ecce trucēs oculōs sordentibus obsita cānīs
exsanguēs Iocasta genās et bracchia plānctū
nigra ferēns rāmumque oleae cum velleris ātrī
nexibus, Eumenidum velut antīquissima, portīs
ēgreditur magnā cum majestāte malōrum.
hinc atque hinc nātae, melior jam sexus, anīlēs
praecipitantem artūs et plūs quam possit euntem
sustentant. venit ante hostēs, et pectore nūdō
claustra adversa ferit tremulīsque ululātibus ōrat
admittī: 'reserāte viam! rogat impia bellī
māter; in hīs aliquod jūs exsecrābile castrīs
huic uterō est.' trepidī vīsam expāvēre maniplī
audītamque magis; remeat jam missus Adrastō
nūntius: excipiunt jussī mediōsque per ēnsēs
dant iter. illa ducēs ut prīmum aspexit Achīvōs
clāmōrem horrendum lūctū furiāta resolvit:
'Argolicī procerēs, ecquis mōnstrāverit hostem
quem peperī? quānam inveniam, mihi dīcite, nātum
sub galeā?' venit attonitae Cadmēius hērōs
obvius, et raptam lacrimīs gaudentibus implet
sōlāturque tenēns, atque inter singula, 'mātrem,
mātrem' iterat, nunc ipsam urguēns, nunc cāra sorōrum
pectora, cum mixtā flētūs anus asperat īrā:
'quid mollēs lacrimās venerandaque nōmina fingis,
rēx Argīve, mihī? quid colla amplexibus ambīs
invīsamque teris ferrātō pectore mātrem?
tūne ille exiliō vagus et miserābilis hospes?
quem nōn permoveās? longae tua jussa cohortēs
expectant, multōque latus praefulgurat ēnse.
ā miserae mātrēs! hunc tē noctēsque diēsque
dēflēbam? sī verba tamen monitūsque tuōrum
dignāris, dum castra silent suspēnsaque bellum
horrēscit pietās, genetrīx jubeōque rogōque:
ī mēcum patriōsque deōs ārsūraque saltem
tēcta vidē, frātremque (quid aufers lūmina?) frātrem
adloquere et rēgnum jam mē sub jūdice posce:
aut dabit, aut ferrum causā meliōre resūmēs.
anne timēs nē forte dolī, et tē cōnscia māter
dēcipiam? nōn sīc miserōs fās omne penātēs
effūgit: vix Oedipodē dūcente timērēs.
nūpsī equidem peperīque nefās, sed dīligo tālēs
(ā dolor) et vestrōs etiamnum excūso furōrēs.
quodsī adeō perstās, ultrō tibi, saeve, triumphum
dētulimus: religā captās in terga sorōrēs,
inice vincla mihī: gravis hūc utcumque ferētur
et pater. ad vestrum gemitūs nunc verto pudōrem,
Īnachidae, līquistis enim parvōsque senēsque
et lacrimās hās quisque domī: sua crēdite mātrī
vīscera! sī vōbīs hic parvō in tempore cārus
(sitque precor), quid mē, ōro, decet quidve ista, Pelasgī,
ūbera? ab Hyrcānīs hoc Odrysiīsve tulissem
rēgibus, et sī quī nostrōs vīcēre furōrēs.
adnuite, aut nātum complexa superstite bellō
hīc moriar.' tumidās frangēbant dicta cohortēs,
nūtantēsque virum galeās et sparsa vidērēs
flētibus arma piīs. quālēs ubi tēla virōsque
pectoris impulsū rabidī strāvēre leōnēs,
prōtinus īra minor, gaudentque in corpore captō
sēcūram differre famem: sīc flexa Pelasgum
corda labant, ferrīque avidus mānsuēverat ārdor.
ipse etiam ante oculōs nunc mātris ad ōscula versus,
nunc rudis Ismēnēs, nunc flēbiliōra precantis
Antigonēs, variāque animum turbante procellā
exciderat rēgnum: cupit īre, et mītis Adrastus
nōn vetat; hīc jūstae Tȳdeus memor occupat īrae:
'mē potius, sociī, quī fīdum Eteoclea nūper
expertus, nec frāter eram, mē oppōnite rēgī,
cujus adhūc pācem ēgregiam et bona foedera gestō
pectore in hōc. ubi tunc fideī pācisque sequestra
māter erās, pulchrīs cum mē nox vestra morāta est
hospitiīs? nempe haec trahis ad commercia nātum?
dūc illum in campum, vestrō quī sanguine pinguis
spīrat adhūc pinguisque meō. tū porro sequēris,
heu nimium mītis nimiumque oblīte tuōrum?
scīlicet īnfēstae cum tē circum undique dextrae
nūdābunt ēnsēs, haec flēbit et arma quiēscent?
tene ille, heu dēmēns, semel intrā moenia clausum
possessumque odiīs Argīva in castra remittet?
ante haec excussō frondēscet lancea ferrō,
Īnachus ante retrō nosterque Achelōus abībit.
sed mīte adloquium et saevīs pāx quaeritur armīs:
haec quoque castra patent, necdum meruēre timērī.
an suspectus ego? abscēdō et mea vulnera dōnō.
intret: et hīc genetrīx eadem mediaeque sorōrēs.
finge autem pactīs ēvictum excēdere rēgnīs,
nempe iterum reddēs?' rūrsus mūtāta trahuntur
agmina cōnsiliīs: subitō ceu turbine caelī
obvius adversum Boreae Notus abstulit aequor.
arma iterum furiaeque placent; fera tempus Erīnys
arripit et prīmae mōlītur sēmina pugnae.
errābant geminae Dircaea ad flūmina tigrēs,
mīte jugum, bellī quondam vastātor Eōī
currus, Erȳthraeīs sed nūper victor ab ōrīs
Līber in Āoniōs meritās dīmīserat agrōs.
illās turba deī seniorque ex mōre sacerdōs
sanguinis oblītās atque Indum grāmen olentēs
palmite mātūrō variīsque ōrnāre corymbīs
cūrat et alternō maculās interligat ostrō.
jamque ipsī collēs, ipsa hās (quid crēdat?) amābant
armenta, atque ausae circum mūgīre juvencae;
quippe nihil grassāta famēs: manus obvia pāscit,
exceptantque cibōs fūsōque horrenda supīnant
ōra merō, vaga rūre quiēs; sī quando benignō
urbem iniēre gradū, domus omnis et omnia sacrīs
templa calent, ipsumque fidēs intrāsse Lyaeum.
hās ubi vīpereō tāctās ter utramque flagellō
Eumenis in furiās animumque redīre priōrem
impulit, ērumpunt nōn agnōscentibus agrīs.
ceu duo dīversō pariter sī fulmina caelō
rupta cadant longumque trahant per nūbila crīnem:
nōn aliter cursū rapidae atque inmāne frementēs
trānsiliunt campōs aurīgamque impete vastō,
Amphiarāe, tuum (nec dēfuit ōmen, erīlēs
forte is prīmus equōs stāgna ad vīcīna trahēbat)
corripiunt; mox Taenarium (quī proximus) Īdān
Aetōlumque Acamanta premunt: fuga torva per agrōs
cornipedum, vīsā dōnec flammātus Aconteus
strāge virum, cui suēta ferās prōsternere virtūs
(Arcas erat), dēnsīs jam fīda ad moenia versās
īnsequitur tēlīs, multumque hastīle resūmēns
ter, quater adductō per terga, per īlia tēlō
trānsigit. illae autem longō cum līmite fūsī
sanguinis ad portās utrimque extantia dūcunt
spīcula sēmianimēs, gemitūque imitante querēlās
saucia dīlēctīs adclīnant pectora mūrīs.
templa putēs urbemque rapī facibusque nefandīs
Sīdoniōs ārdēre larēs, sīc clāmor apertīs
exoritur mūrīs; māllent cūnābula magnī
Herculis aut Semelēs thalamum aut penetrāle ruisse
Harmoniae. cultor Bacchēus Acontea Phēgeus
jam vacuum tēlīs geminōque in sanguine ovantem
comminus ēnse petit; subeunt Tegeaea juventūs
auxiliō tardī: jam suprā sacra ferārum
corpora maerentī juvenis jacet ultio Bacchō.
rumpitur et Grāium subitō per castra tumultū
concilium; fugit exsertōs Iocasta per hostēs
jam nōn ausa precēs; nātās ipsamque repellunt
quī modo tam mītēs, et praeceps tempore Tȳdeus
ūtitur: 'īte age, nunc pācem spērāte fidemque!
num saltem differre nefās potuitve morārī,
dum genetrīx dīmissa redit?' sīc fātus apertō
ēnse vocat sociōs. saevus jam clāmor et īrae
hinc atque inde calent; nūllō venit ōrdine bellum,
cōnfūsīque ducēs vulgō, et neglēcta regentum
imperia; ūna equitēs mixtī peditumque catervae
et rapidī currūs; premit indīgesta ruentēs
cōpia, nec sēsē vacat ostentāre nec hostem
nōscere. sīc subitīs Thēbāna Argīvaque pūbēs
cōnflīxēre globīs; retrō vēxilla tubaeque
post tergum et lituī bellum invēnēre secūtī.
tantus ab exiguō crūdēscit sanguine Māvors!
ventus utī prīmās struit intrā nūbila vīrēs,
lēnis adhūc, frondēsque et aperta cacūmina gestat,
mox rapuit nemus et montēs patefēcit opācōs.
nunc age, Pīeriae, nōn vōs longinqua, sorōrēs,
cōnsulimus, vestrās aciēs vestramque referte
Āoniam; vīdistis enim, dum Mārte propinquō
horrent Tyrrhēnōs Helicōnia plēctra tumultūs.
Sīdonium Pterelān sonipēs male fīdus in armīs
rumpentem frēnōs dīversa per agmina raptat
jam līber, sīc fessa manus. venit hasta per ambōs
Tȳdeos: et laevum juvenī trānsverberat inguen
lābentemque adfīgit equō. fugit ille perēmptō
cōnsertus dominō, nec jam arma aut frēna tenentem
portat adhūc: ceu nōndum animā dēfectus utrāque
cum sua Centaurus moriēns in terga recumbit.
certat opus ferrī: sternunt alterna furentēs
Hippomedōn Sybarin, Pylium Periphanta Menoeceus,
Parthenopaeus Ityn: Sybaris jacet ēnse cruentō,
cuspide trux Periphās, Itys īnsidiante sagittā.
Caeneos Īnachiī ferrō Māvortius Haemōn
colla rapit, cui dīviduum trāns corpus hiantēs
truncum oculī quaerunt, animus caput; arma jacentis
jam rapiēbat Abās: cornū dēprēnsus Achīvā
dīmīsit moriēns clipeum hostīlemque suumque.
quis tibi Bacchēōs, Eunaee, relinquere cultūs,
quis lūcōs, vetitus quibus ēmānsisse sacerdōs,
suāsit et adsuētum Bromiō mūtāre furōrem?
quem terrēre queās? clipeī penetrābile textum
pallentēs hederae Nȳsaeaque serta corōnant,
candida pampineō subnectitur īnstita pīlō,
crīne latent umerī, crēscunt lānūgine mālae,
et rubet imbellis Tyriō subtēmine thōrāx,
bracchiaque in manicīs et pictae vincula plantae
carbaseique sinūs, et fībula rāsilis aurō
Taenariam fulvā mordēbat iaspide pallam,
quam super ā tergō vēlōx gōrȳtos et arcus
pendentēsque sonant aurātā lynce pharetrae.
it lymphante deō media inter mīlia longum
vōciferāns: 'prohibēte manūs, haec ōmine dextrō
moenia Cirrhaeā mōnstrāvit Apollo juvencā;
Parcite, in haec ultrō scopulī vēnēre volentēs.
gēns sacrāta sumus: gener huic est Juppiter urbī
Grādīvusque socer; Bacchum haud mentīmur alumnum
et magnum Alcīdēn.' jactantī tālia frūstrā
turbidus āeriā Capaneus occurrit in hastā.
quālis ubī prīmam leo māne cubīlibus ātrīs
ērēxit rabiem et saevō speculātur ab antrō
aut cervum aut nōndum bellantem fronte juvencum,
it fremitū gaudēns, licet arma gregēsque lacessant
vēnantum, praedam videt et sua vulnera nescit:
sīc tum congressū Capaneus gāvīsus inīquō
lībrābat magnā ventūram mōle cupressum.
ante tamen, 'quid fēmineīs ululātibus,' inquit,
'terrificās, moritūre, virōs? utinam ipse venīret
cui furis! haec Tyriīs cane mātribus!' et simul hastam
expulit; illa volāns, ceu vīs nōn ūlla morētur
obvia, vix sonuit clipeō et jam terga relīquit.
arma fluunt, longīsque crepat singultibus aurum,
ēruptusque sinūs vīcit cruor. occidis audāx,
occidis Āoniī puer altera cūra Lyaeī.
marcida tē frāctīs plānxērunt Ismara thyrsīs,
tē Tmōlos, tē Nȳsa ferāx Thēsēaque Naxos
et Thēbāna metū jūrātus in orgia Gangēs.
nec sēgnem Argolicae sēnsēre Eteoclea turmae,
parcior ad cīvēs Polynīcis inhorruit ēnsis.
ēminet ante aliōs jam formīdantibus arva
Amphiarāus equīs ac multō pulvere vertit
campum indignantem: famulō decus addit ināne
maestus et extrēmōs obitūs inlūstrat Apollō.
ille etiam clipeum galeamque incendit honōrō
sīdere; nec tardē frātrī, Grādīve, dedistī
nē qua manus vātem, nē quid mortālia bellō
laedere tēla queant: sānctum et venerābile Dītī
fūnus eat. tālis mediōs aufertus in hostēs
certus et ipse necis, vīrēs fīdūcia lētī
suggerit; inde virō majōraque membra diēsque
laetior et numquam tanta experientia caelī,
sī vacet: āvertit mortī contermina Virtūs.
ārdet inexplētō saevī Māvortis amōre
et fruitur dextrā atque animā flagrante superbit.
hicne hominum cāsūs lēnīre et dēmere Fātīs
jūra frequēns? quantum subitō dīversus ab illō
quī tripodas laurūsque sequī, quī doctus in omnī
nūbe salūtātō volucrem cognōscere Phoebō!
innumeram ferrō plēbem, ceu lētifer annus
aut jubar adversī grave sīderis, immolat umbrīs
ipse suīs: jaculō Phlegyān jaculōque superbum
Phylea, falcātō Clonin et Chremetāona currū
comminus hunc stantem metit, hunc ā poplite sectum,
cuspide nōn missā Chromin Īphinoumque Sagēnque
intōnsumque Gyān sacrumque Lycōrea Phoebō
(invītus: jam fraxineum dēmīserat hastae
rōbur, et excussīs appāruit īnfula cristīs),
Alcathoum saxō, cui circum stāgna Carystī
et domus et conjūnx et amantēs lītora nātī.
vīxerat ille diū pauper scrūtātor aquārum,
dēcēpit tellūs, moriēns hiemēsque Notōsque
laudat et expertī meliōra perīcula pontī.
aspicit hās longē jamdūdum Āsōpius Hypseus
pālantum strāgēs ārdetque āvertere pugnam,
quamquam haud ipse minus currū Tīrynthia fundēns
rōbora; sed vīsō praesēns minor augure sanguis:
illum armīs animīsque cupit. prohibēbat inīquō
agmine cōnsertum cuneī latus; inde superbus
exseruit patriīs ēlēctum missile rīpīs,
ac prius: 'Āonidum dīves largītor aquārum,
clāre Gigantēīs etiamnum, Āsōpe, favīllīs,
dā nūmen dextrae: rogat hoc nātusque tuīque
quercus alumna vadī; fās et mē spernere Phoebum,
sī tibi conlātus dīvum sator. omnia mergam
fontibus arma tuīs trīstēsque sine augure vittās.'
audierat genitor: vetat indulgēre volentem
Phoebus, et aurīgam jactus dētorquet in Hersēn.
ille ruit: deus ipse vagīs succēdit habēnīs,
Lernaeum falsō simulāns Haliacmona vultū.
tunc vērō ārdentī nōn ūlla obsistere temptant
signa, ruunt sōlō terrōre, et vulnere citrā
mors trepidīs ignāva venit, dubiumque tuentī
presserit īnfēstōs onus impuleritne jugālēs.
sīc ubi nūbiferum montis latus aut nova ventīs
solvit hiems, aut victa sitū nōn pertulit aetās,
dēsilit horrendus campō timor, arva virōsque
līmite nōn ūnō longaevaque rōbora sēcum
praecipitāns, tandemque exhaustus turbine fessō
aut vallem cavat aut mediōs intercipit amnēs.
nōn secus ingentīque virō magnōque gravātus
tēmo deō nunc hōc, nunc illō in sanguine fervet.
ipse sedēns tēlīs pariterque ministrat habēnīs
Dēlius, ipse docet jactūs adversaque flectit
spīcula fortūnamque hastīs venientibus aufert.
sternuntur terrā Melaneus pedes, Antiphus altō
nīl dēfēnsus equō, genitusque Helicōnide nymphā
Āetiōn, caesōque īnfāmis frātre Polītēs,
cōnātusque torīs vittātam attingere Mantō
Lampus: in hunc sacrās Phoebus dedit ipse sagittās.
et jam cornipedēs trepidī ad moribunda reflantēs
corpora rīmantur terrās, omnisque per artūs
sulcus et incīsīs altum rubet orbita membrīs.
hōs jam ignōrantēs terit impius axis, at illī
vulnere sēminecēs (nec dēvītāre facultās)
ventūrum super ōra vident; jam lūbrica tābō
frēna, nec īnsistī madidus dat tēmo, rotaeque
sanguine difficilēs, et tardior ungula fossīs
vīsceribus: tunc ipse furēns in morte relicta
spīcula et ē mediīs exstantēs ossibus hastās
āvellit, strīdent animae currumque sequuntur.
tandem sē famulō summum cōnfessus Apollō
'ūtere lūce tuā longamque' ait 'indue fāmam,
dum tibi mē jūnctum Mors inrevocāta verētur.
vincimur: inmītēs scīs nūlla revolvere Parcās
stāmina; vāde diū populīs prōmissa voluptās
Ēlysiīs, certē nōn perpessūre Creontis
imperia aut vetitō nūdus jacitūre sepulcrō.'
ille refert contrā, et paulum respīrat ab armīs:
'ōlim tē, Cirrhaee pater, peritūra sedentem
ad juga (quis tantus miserīs honor?) axe trementī
sēnsimus; īnstantēs quōnam usque morābere mānēs?
audio jam rapidae cursum Stygis ātraque Dītis
flūmina tergeminōsque malī cūstōdis hiātūs.
accipe commissum capitī decus, accipe laurūs,
quās Erebō dēferre nefās. nunc vōce suprēmā,
sī qua recessūrō dēbētur grātia vātī,
dēceptum tibi, Phoebe, larem poenāsque nefandae
conjugis et pulchrum nātī commendo furōrem.'
dēsiluit maerēns lacrimāsque āvertit Apollō:
tunc vērō ingemuit currūsque orbīque jugālēs.
nōn aliter caecō nocturnī turbine Caurī
scit peritūra ratis, cum jam damnāta sorōris
igne Therapnaeī fūgērunt carbasa frātrēs.
jamque recessūrae paulātim horrēscere terrae
summaque terga quatī graviorque effervere pulvis
coeperat; īnfernō mūgit jam murmure campus.
bella putant trepidī bellīque hunc esse fragōrem
hortanturque gradūs; alius tremor arma virōsque
mīrantēsque inclīnat equōs; jam frondea nūtant
culmina, jam mūrī, rīpīsque Ismēnos apertīs
effugit; exciderunt īrae, nūtantia fīgunt
tēla solō, dubiāsque vagī nītuntur in hastās
comminus inque vicem vīsō pallōre recēdunt.
sīc ubi nāvālēs miscet super aequora pugnās
contemptō Bellōna marī, sī forte benigna
tempestās, sibi quisque cavent, ēnsēsque recondit
mors alia, et sociī pācem fēcēre timōrēs.
tālis erat campō bellī fluitantis imāgō.
sīve labōrantēs conceptō flāmine terrae
ventōrum rabiem et clausum ējēcēre furōrem,
exēdit seu putre solum carpsitque terendō
unda latēns, sīve hāc volventis māchina caelī
incubuit, sīve omne fretum Neptūnia mōvit
cuspis et extrēmās gravius mare torsit in ōrās,
seu vātī datus ille fragor, seu terra mināta est
frātribus: ecce altē praeceps humus ōre profundō
dissilit, inque vicem timuērunt sīdera et umbrae.
illum ingēns haurit specus et trānsīre parentēs
mergit equōs; nōn arma manū, nōn frēna remīsit:
sīcut erat, rēctōs dēfert in Tartara currūs,
respexitque cadēns caelum, campumque coīre
ingemuit, dōnec levior distantia rūrsus
miscuit arva tremor lūcemque exclūsit Avernō.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation