Est in eo agro centuria quae Populiana[1] nominatur, recuperatores, quae semper M. Tulli fuit, quam etiam pater possederat[2] [gap] posita esse et ad fundum eius convenire. Ac primum, quod eum negoti totius et emptionis suae paenitebat, fundum proscripsit; eum autem emptum habebat cum socio Cn. Acerronio, viro optimo[3] [gap] modum proscripsisse.
Hominem appellat. Iste sane adroganter quod commodum fuit respondit. Nequedum finis auctor demonstraverat. Mittit ad procuratorem litteras et ad vilicum Tullius [gap] facturum negavit; illis absentibus finis Acerronio demonstravit neque tamen hanc centuriam Populianam vacuam tradidit. Acerronius, quo modo potuit, se de tota re[4] ex [gap]