Ōlim truncus eram fīculnus, inūtile lignum,
cum faber, incertus scamnum faceretne Priāpum,
māluit esse deum. deus inde ego, fūrum aviumque
maxima formīdō; nam fūrēs dextra coercet
obscaenōque ruber porrēctus ab inguine pālus,
ast inportūnās volucrēs in vertice harundō
terret fīxa vetatque novīs cōnsīdere in hortīs.
hūc prius angustīs ējecta cadāvera cellīs
cōnservus vīlī portanda locābat in arcā;
hoc miserae plēbī stābat commūne sepulcrum;
Pantolabō scurrae Nōmentānōque nepōtī
mīlle pedēs in fronte, trecentōs cippus in agrum
hīc dabat, hērēdēs monumentum nē sequerētur.
nunc licet Ēsquiliīs habitāre salūbribus atque
aggere in aprīcō spatiārī, quō modo trīstēs
albīs īnfōrmem spectābant ossibus agrum,
cum mihi nōn tantum fūrēsque feraeque suētae
hunc vexāre locum cūrae sunt atque labōrī
quantum carminibus quae versant atque venēnīs
hūmānōs animōs: hās nūllō perdere possum
nec prohibēre modō, simul ac vaga lūna decōrum
prōtulit ōs, quīn ossa legant herbāsque nocentīs.
vīdī egomet nigrā succīnctam vādere pallā
Cānidiam pedibus nūdīs passōque capillō,
cum Saganā majōre ululantem: pallor utrāsque
fēcerat horrendās adspectū. scalpere terram
unguibus et pullam dīvellere mordicus agnam
coepērunt; cruor in fossam cōnfūsus, ut inde
mānīs ēlicerent animās respōnsa datūrās.
lānea et effigiēs erat altera cērea: major
lānea, quae poenīs conpēsceret īnferiōrem;
cērea suppliciter stābat, servīlibus ut quae
jam peritūra modīs. Hecatēn vocat altera, saevam
altera Tīsiphonēn: serpentēs atque vidērēs
īnfernās errāre canēs Lūnamque rubentem,
nē foret hīs testis, post magna latēre sepulcra.
mentior at sīquid, merdīs caput inquiner albīs
corvōrum atque in mē veniat mictum atque cacātum
Jūlius et fragilis Pediātia fūrque Vorānus.
singula quid memorem, quō pactō alterna loquentēs
umbrae cum Saganā resonārint trīste et acūtum
utque lupī barbam variae cum dente colubrae
abdiderint fūrtim terrīs et imāgine cēreā
largior ārserit ignis et ut nōn testis inultus
horruerim vōcēs furiārum et facta duārum?
nam, displōsa sonat quantum vēsīca, pepēdī
diffissā nate fīcus; at illae currere in urbem.
Cānidiae dentīs, altum Saganae caliendrum
excidere atque herbās atque incantāta lacertīs
vincula cum magnō rīsūque jocōque vidērēs.