Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Horace · Sermones

Book 1, Poem 6

Text kindly provided by Hypotactic

Nōn quia, Maecēnās, Lȳdōrum quidquid Etrūscōs
incoluit fīnīs, nēmō generōsior est tē,
nec quod avus tibi māternus fuit atque paternus
ōlim quī magnīs legiōnibus imperitārent,
ut plērīque solent, nāsō suspendis aduncō
ignōtōs, ut mē lībertīnō patre nātum.
cum rēferre negās, quālī sit quisque parente
nātus, dum ingenuus, persuādēs hoc tibi vērē,
ante potestātem Tullī atque ignōbile rēgnum
multōs saepe virōs nūllīs majōribus ortōs
et vīxisse probōs amplīs et honōribus auctōs;
contrā Laevīnum, Valerī genus, unde Superbus
Tarquinius rēgnō pulsus fugit, ūnius assis
nōn umquam pretiō plūris licuisse, notante
jūdice quō nōstī, populō, quī stultus honōrēs
saepe dat indignīs et fāmae servit ineptus,
quī stupet in titulīs et imāginibus. quid oportet
nōs facere ā volgō longē longēque remōtōs?
namque estō: populus Laevīnō māllet honōrem
quam Deciō mandāre novō cēnsorque movēret
Appius, ingenuō sī nōn essem patre nātus:
vel meritō, quoniam in propriā nōn pelle quiēssem.
sed fulgente trahit cōnstrictōs Glōria currū
nōn minus ignōtōs generōsīs. quō tibi, Tillī,
sūmere dēpositum clāvom fierīque tribūnō?
invidia adcrēvit, prīvātō quae minor esset.
nam ut quisque īnsānus nigrīs medium impediit crūs
pellibus et lātum dēmīsit pectore clāvom,
audit continuō ‘quis homō hic est? quō patre nātus?'
ut sīquī aegrōtet quō morbō Barrus, habērī
et cupiat fōrmōsus, eat quācumque, puellīs
iniciat cūram quaerendī singula, quālī
sit faciē, sūrā, quālī pede, dente, capillō:
sīc quī prōmittit cīvīs, urbem sibi cūrae,
imperium fore et Ītaliam, dēlūbra deōrum,
quō patre sit nātus, num ignōtā mātre inhonestus,
omnīs mortālīs cūrāre et quaerere cōgit.
‘tūne, Syrī Dāmae aut Dionȳsī fīlius, audēs
dēicere dē saxō cīvīs aut trādere Cadmō?'
‘at Novius collēga gradū post mē sedet ūnō;
namque est ille, pater quod erat meus.' ‘hoc tibi Paulus
et Messalla vidēris? at hic, sī plostra ducenta
concurrantque forō tria fūnera magna, sonābit,
cornua quod vincatque tubās: saltem tenet hōc nōs.'
nunc ad mē redeō lībertīnō patre nātum,
quem rōdunt omnēs lībertīnō patre nātum,
nunc, quia sim tibi, Maecēnās, convictor, at ōlim,
quod mihi pārēret legiō Rōmāna tribūnō.
dissimile hoc illī est, quia nōn, ut forsit honōrem
jūre mihi invideat quīvīs, ita tē quoque amīcum,
praesertim cautum dignōs adsūmere, prāvā
ambitiōne procul. fēlīcem dīcere nōn hōc
mē possim, cāsū quod tē sortītus amīcum;
nūlla etenim mihi tē fors obtulit: optimus ōlim
Vergilius, post hunc Varius dīxēre, quid essem.
ut vēnī cōram, singultim pauca locūtus
īnfāns namque pudor prohibēbat plūra profārī
nōn ego mē clārō nātum patre, nōn ego circum
mē Saturējānō vectārī rūra caballō,
sed quod eram nārrō. respondēs, ut tuus est mōs,
pauca; abeō, et revocās nōnō post mēnse jubēsque
esse in amīcōrum numerō. magnum hoc ego dūcō,
quod placuī tibi, quī turpī sēcernis honestum
nōn patre praeclārō, sed vītā et pectore pūrō.
atquī sī vitiīs mediocribus ac mea paucīs
mendōsa est nātūra, aliōquī rēcta, velut sī
ēgregiō inspersōs reprēndās corpore naevōs,
sī neque avāritiam neque sordēs nec mala lustra
obiciet vērē quisquam mihi, pūrus et īnsōns,
ut mē collaudem, sī et vīvō cārus amīcīs,
causa fuit pater hīs; quī macrō pauper agellō
nōluit in Flāvī lūdum mē mittere, magnī
quō puerī magnīs ē centuriōnibus ortī
laevō suspēnsī loculōs tabulamque lacertō
ībant octōnōs referentēs īdibus aeris,
sed puerum est ausus Rōmam portāre docendum
artīs quās doceat quīvīs eques atque senātor
sēmet prōgnātōs. vestem servōsque sequentīs,
in magnō ut populō, sīquī vīdisset, avītā
ex rē praebērī sūmptūs mihi crēderet illōs.
ipse mihī cūstōs incorruptissimus omnīs
circum doctōrēs aderat. quid multa? pudīcum,
quī prīmus virtūtis honōs, servāvit ab omnī
nōn sōlum factō, vērum opprobriō quoque turpī
nec timuit, sibi nē vitiō quis verteret, ōlim
sī praecō parvās aut, ut fuit ipse, coāctor
mercēdēs sequerer; neque ego essem questus. at hōc nunc
laus illī dēbētur et ā mē grātia major.
nīl mē paeniteat sānum patris hujus, eōque
nōn, ut magna dolō factum negat esse suō pars,
quod nōn ingenuōs habeat clārōsque parentēs,
sīc mē dēfendam. longē mea discrepat istīs
et vōx et ratiō. nam sī nātūra jubēret
ā certīs annīs aevum remeāre perāctum
atque aliōs legere, ad fastum quōscumque parentēs
optāret sibi quisque, meīs contentus honestōs
fascibus et sellīs nōllem mihi sūmere, dēmēns
jūdiciō volgī, sānus fortasse tuō, quod
nōllem onus haud umquam solitus portāre molestum.
nam mihi continuō major quaerenda foret rēs
atque salūtandī plūrēs, dūcendus et ūnus
et comes alter, utī nē sōlus rūsve peregrēve
exīrem, plūrēs cālōnēs atque caballī
pāscendī, dūcenda petorrita. nunc mihi curtō
īre licet mūlō vel sī libet usque Tarentum,
mantica cui lumbōs onere ulceret atque eques armōs.
obiciet nēmō sordīs mihi, quās tibi, Tillī,
cum Tīburte viā praetōrem quīnque secuntur
tē puerī, lasanum portantēs oenophorumque.
hōc ego commodius quam tū, praeclāre senātor,
mīlibus atque aliīs vīvō. quācumque libīdō est,
incēdō sōlus, percontor quantī holus ac fār,
fallācem circum vespertīnumque pererrō
saepe forum, adsistō dīvīnīs, inde domum mē
ad porrī et ciceris referō laganīque catīnum;
cēna ministrātur puerīs tribus et lapis albus
pōcula cum cyathō duo sustinet, adstat echīnus
vīlis, cum paterā guttus, Campāna supellēx.
deinde eo dormītum, nōn sollicitus, mihi quod crās
surgendum sit māne, obeundus Marsya, quī sē
voltum ferre negat Noviōrum posse minōris.
ad quārtam jaceō; post hanc vagor aut ego lectō
aut scrīptō quod mē tacitum juvet unguor olīvō,
nōn quō fraudātīs inmundus Natta lucernīs.
ast ubi mē fessum sōl ācrior īre lavātum
admonuit, fugiō campum lūsumque trigōnem.
prānsus nōn avidē, quantum interpellet inānī
ventre diem dūrāre, domesticus ōtior. haec est
vīta solūtōrum miserā ambitiōne gravīque;
hīs mē cōnsōlor vīctūrum suāvius ac sī
quaestor avus pater atque meus patruusque fuisset.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation