Quid tibi vīsa Chios, Bullātī, nōtaque Lesbos,
quid concinna Samos, quid Croesī rēgia Sardīs,
Zmyrna quid et Colophōn? Majōra minōrave fāmā,
cūnctane prae Campō et Tiberīnō flūmine sordent?
An venit in vōtum Attalicīs ex urbibus ūna?
An Lebedum laudās odiō maris atque viārum?
Scīs Lebedus quid sit: Gabiīs dēsertior atque
Fīdēnīs vīcus; tamen illīc vīvere vellem,
oblītusque meōrum, oblīvīscendus et illīs,
Neptūnum procul ē terrā spectāre furentem.
Sed neque quī Capuā Rōmam petit, imbre lutōque
aspersus volet in caupōnā vīvere; nec quī
frīgus collēgit, furnōs et balnea laudat
ut fortūnātam plēnē praestantia vītam;
nec sī tē validus jactāverit Auster in altō,
idcircō nāvem trāns Aegaeum mare vēndās.
Incolumī Rhodos et Mytilēnē pulchra facit quod
paenula sōlstitiō, campestre nivālibus aurīs,
per brūmam Tiberis, Sextīlī mēnse camīnus.
Dum licet ac voltum servat Fortūna benignum,
Rōmae laudētur Samos et Chios et Rhodos absēns.
Tū quamcumque deus tibi fortūnāverit hōram
grātā sūme manū neu dulcia differ in annum,
ut quōcumque locō fuerīs vīxisse libenter
tē dīcās; nam sī ratiō et prūdentia cūrās,
nōn locus effūsī lātē maris arbiter aufert,
caelum, nōn animum mūtant, quī trāns mare currunt.
Strēnua nōs exercet inertia; nāvibus atque
quadrīgīs petimus bene vīvere. Quod petis, hīc est,
est Ulubrīs, animus sī tē nōn dēficit aequus.