testimonium occidi praeceperat. trecenti igitur de castris armati ad imperatorias aedes [1] cuneo facto
milites venere, eadem tamen die immolante Pertinace negatur in hostia cor repertum; et cum id vellet procurare, caput extorum non deprehendit. et tunc
castra coeperunt, sed subito globus ille in Palatium pervenit neque aut arceri potuit aut imperatori nun-
tiari. enimvero tantum odium in Pertinacem omnium aulicorum fuit, ut ad facinus milites hortarentur.
supervenerunt Pertinaci, cum ille aulicum famulicium ordinaret, ingressique porticus Palatii usque ad locum
qui appellatur Sicilia et Iovis cenatio. hoc cognito Pertinax Laetum praefectum praetorii ad eos misit, sed ille declinatis militibus per porticus egressus
adoperto capite domum se contulit, verum cum ad interiora prorumperent, Pertinax ad eos processit [4]
eosque longa et gravi oratione placavit, sed cum Tausius quidam, unus e Tungris, in iram et in timorem milites loquendo adduxisset, hastam in pectus
Pertinacis obiecit, tunc ille precatus Iovem Ultorem
toga caput operuit atque a ceteris confossus est. et Eclectus [5] quidem confossis duobus cum eodem periit;
reliqui autem cubicularii palatini (nam suos statim, ut imperator iactus est, filiis emancipatis dederat) diffugerunt,
multi sane dicunt, etiam cubiculum milites inrupisse atque illic circa lectum fugientem Pertinacem occidisse.