Est autem quidam interiectus inter hos[3] medius et quasi temperatus[4] nec acumine posteriorum nec fulmine[5] utens superiorum, vicinus amborum, in neutro[6] excellens, utriusque particeps vel utriusque, si verum quaerimus, potius expers; isque uno tenore, ut aiunt, in dicendo fluit nihil adferens praeter facilitatem[7] et aequabilitatem[8] aut addit aliquos ut in corona toros omnemque orationem ornamentis modicis verborum sententiarumque distinguit.