Nicobvlvs
Quicúmque ubi ubi sunt, quí fuerunt quiqué futuri sunt pósthac
stultí, stolidi, fatuí, fungi, bardí, blenni, buccónes,
solús ego omnis longe ántideo
stultítia et moribus índoctis.
stultítia et moribus índoctis.
perií, pudet: hocine me aétatis
ludós bis factum esse índigne?
ludós bis factum esse índigne?
magis quam íd reputo, tam mágis uror
quae méus filius turbávit.
quae méus filius turbávit.
perdítus sum atque eradícatus sum, omníbus exemplis éxcrucior.
omnía me mala conséctantur,
omníbus exitiis ínterii.
omníbus exitiis ínterii.
Chrysálus med hodie láceravit,
Chrysálus me miserum spóliavit:
Chrysálus me miserum spóliavit:
is mé scelus auro usque áttondit
dolis dóctis indoctum, út lubitumst.
dolis dóctis indoctum, út lubitumst.
ita míles memorat méretricem esse
eam quam ílle uxorem esse áiebat,
eam quam ílle uxorem esse áiebat,
omníaque ut quidque actum est memoravit, eam síbi hunc annúm condúctam,
relicúom id auri factúm quod ego ei
stultíssimus homo promísissem: hoc,
stultíssimus homo promísissem: hoc,
hoc ést quo cor peracéscit;
hoc ést demum quod pércrucior,
hoc ést demum quod pércrucior,
me hoc aétatis ludíficari,
[immo edepol sic ludos factum]
[immo edepol sic ludos factum]
canó capite atque albá barba
miserúm me auro esse emúnctum.
miserúm me auro esse emúnctum.
perii, hóc servom meum nón nauci facere ésse ausum! atque ego, si álibi
plus pérdiderim, minus aégre habeam minusque íd mihi damno dúcam.
Philoxenvs
Certo híc prope me mihi néscio quis loqui vísust; sed quem vídeo?
hic quidémst pater Mnesilochi.
Nicobvlvs
Eúge, socium aerúmnae et mei mali vídeo.
Philoxéne, salve.
Philoxenvs
Et tu. unde ágis?
Nicobvlvs
Vnde homo miser átque infortunátus.
Philoxenvs
At pól ego ibi sum, esse ubi míserum hominem decet átque infortunátum.
Nicobvlvs
Igitúr pari fortuna, aétate ut sumus, útimur.
Philoxenvs
Sic est. séd tu,
quíd tibist?
Nicobvlvs
Pól mihi par, idem est quód tibi.
Philoxenvs
Númquid nam ad fílium haec aégritudo áttinet?
Nicobvlvs
Ádmodum.
Philoxenvs
Idém mihi mórbus in péctorest.
Nicobvlvs
Át mihi Chrýsalus óptumus homo
pérdidit fílium, me átque rem omném meam.
Philoxenvs
Quíd tibi ex fílio nam, óbsecro, aegrést?
Nicobvlvs
Scies:
íd, perit cúm tuo: ambo aéque amicás habent.
Philoxenvs
Qui scís?
Nicobvlvs
Vidi
Philoxenvs
Eí mihi, dísperii.
Nicobvlvs
Quíd dubitamus púltare atque huc évocare ambós foras?
Philoxenvs
Haud moror.
Nicobvlvs
Heus Bacchis, iube sis actutum aperiri fores,
nisi mavoltis fores et postes comminui securibus.