Malā solūta nāvis exit ālite
ferēns olentem Mēvium.
ut horridīs utrumque verberēs latus,
Auster, mementō flūctibus;
niger rudentīs Eurus inversō marī
frāctōsque rēmōs differat;
īnsurgat Aquilō, quantus altīs montibus
frangit trementīs īlicīs;
nec sīdus ātrā nocte amīcum adpāreat,
quā trīstis Ōrīōn cadit;
quiētiōre nec ferātur aequore
quam Grāia victōrum manus,
cum Pallas ustō vertit īram ab Īliō
in inpiam Aiācis ratem.
ō quantus īnstat nāvitīs sūdor tuīs
tibīque pallor lūteus
et illa nōn virīlis hējulātiō
precēs et āversum ad Jovem,
Īonius ūdō cum remūgiēns sinus
Notō carīnam rūperit
opīma quodsī praeda curvō lītore
porrēcta mergōs jūverit,
libīdinōsus immolābitur caper
et agna Tempestātibus.