Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
M. Tullius Cicero · Pro Rege Deiotaro Ad. C. Caesarem

Chapter 5

Text kindly provided by Perseus

Ad eum igitur rex Deiotarus venit hoc misero fatalique bello quem antea iustis hostilibusque bellis adiuverat, quocum erat non hospitio solum verum etiam familiaritate coniunctus, et venit vel rogatus ut amicus, vel arcessitus ut socius, vel evocatus[1] ut is qui senatui parere didicisset: postremo venit ut ad fugientem, non ut ad[2] insequentem, id est ad periculi[3], non ad victoriae societatem. Itaque Pharsalico proelio facto a Pompeio discessit; spem infinitam persequi noluit; vel officio si quid debuerat, vel errori si quid nescierat, satis factum esse duxit; domum se contulit, teque Alexandrinum bellum gerente utilitatibus tuis paruit.

Ille exercitum Cn. Domiti, amplissimi viri, suis tectis et copiis sustentavit; ille Ephesum ad eum quem tu ex tuis fidelissimum[4] et probatissimum[5] omnibus delegisti pecuniam misit; ille iterum, ille tertio auctionibus factis pecuniam dedit qua ad bellum uterere[6]; ille corpus suum periculo obiecit, tecumque in acie contra Pharnacem fuit tuumque hostem esse duxit suum. Quae quidem a te in eam partem accepta sunt, Caesar, ut eum amplissimo regis honore et nomine adfeceris.

Is igitur non modo a te periculo liberatus sed etiam honore amplissimo ornatus, arguitur domi te[7] suae interficere voluisse: quod tu, nisi eum furiosissimum iudicas[8], suspicari profecto[9] non potes. Ut enim omittam cuius tanti sceleris fuerit in conspectu deorum penatium necare hospitem, cuius tantae importunitatis omnium gentium atque omnis memoriae clarissimum lumen exstinguere, cuius[10] ferocitatis victorem orbis terrae[11] non extimescere, cuius tam inhumani et ingrati animi[12], a quo rex appellatus esset, in eo tyrannum inveniri—ut haec omittam, cuius tanti furoris fuit omnis reges, quorum multi erant finitimi, omnis liberos populos[13], omnis socios, omnis provincias, omnia denique omnium arma contra se unum excitare? Quonam[14] ille modo cum regno, cum domo[15], cum coniuge, cum carissimo[16] filio distractus esset, tanto scelere non modo perfecto sed etiam cogitato?

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation