Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 19 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

tū | ne: masc/fem nom/voc sg

• tū (old form of the gen. sing. tis, Plaut. Mil. 4, 2, 42; id. Trin. 2, 2, 62; id. Bacch. 5, 2, 87; id. Ps. 1, 1, 6; acc. ted, id. As. 2, 2, 33 et saep.; gen. plur. vestrorum or vostrorum, Pac. ap. Non. 85, 5; Plaut. Most. 1, 3, 123; fem. vostrarum, Ter. Heaut. 2, 4, 6; v. ego init.), pers. pron. [Sanscr. tva, tvam; Gr. σύ; Dor. τύ; Goth. thu; Germ. du; Engl. thou, etc.], thou.
  1. I. In gen.: nec pol homo quisquam faciet impune animatus Hoc nisi tu, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 101 Vahl.); imitated by Verg. A. 9, 422: unus erit quem tu tolles in caerula caeli Templa, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 6 Müll. (Ann. v. 66 Vahl.): tu mihi etiam legis Portiae, tu C. Gracchi, tu horum libertatis, tu cujusquam denique hominis popularis mentionem facis, Cic. Rab. Perd. 4, 13: nec dulces amores Sperne puer, neque tu choreas, Hor. C. 1, 9, 16: ego tu sum, tu es ego: uni animi sumus, Plaut. Stich. 5, 4, 49: mei te rogandi et tui respondendi mihi (labor), id. Ps. 1, 1, 4.—Fem.: cum tui videndi est copia, Plaut. Truc. 2, 4, 19: neque mei neque te tui intus puditum est, id. Bacch. 3, 1, 12; cf. id. ib. 3, 1, 19: quia tis egeat, quia te careat, id. Mil. 4, 2, 42: tibi aras. tibi occas, tibi seris, tibi eidem metis, id. Merc. 1, 1, 71: quot pondo ted esse censes nudum? id. As. 2, 2, 33 et saep.: vosne velit an me regnare era, Fors, Enn. ap. Cic. Off. 1, 12, 38 (Ann. v. 203 Vahl.): si quis quid vostrum Epidamnum curari sibi Velit, Plaut. Men. prol. 51: vestri adhortandi causā, Liv. 21, 41, 1: istanc tecum conspicio simul, Plaut. Am. 2, 2, 112: stulta multum, quae vobiscum fabuler, id. Mil. 2, 5, 33.—
      1. 2. Emphatic.
          1. α. Jam tibi cerebrum Dispercutiam, excetra tu, Plaut. Cas. 3, 5, 24 sq.: neque postulem abs te, ni ipsa res moneat, Ter. And. 3, 3, 19: nec enim illa studia deserui, quibus etiam te incendi, Cic. Fat. 2, 3: tu si hic sis aliter sentias, Ter. And. 2, 1, 10.—
          2. β. Esp. in opp. to another pron. pers.: id mihi da negoti: tu tamen Perge, etc., Ter. And. 3, 2, 41: an mihi potest quicquam esse molestum quod tibi gratum futurum sit? Cic. Fat. 2, 4: nos patriam fugimus... tu, Tityre, lentus, etc., Verg. E. 1, 4; Hor. Ep. 1, 10, 6.—
          3. γ. Poet., in second clause of a command, etc.: solve metus, et tu Trojanos exue caestus, Verg. A. 5, 420; cf. id. ib. 5, 691; 6, 365; Hor. C. 1, 9, 16.—
    1. B. With an emphatic -te or -met suffixed (only in the forms tute or tutemet, tibimet, tete, vosmet, and vobismet): o Tite, tute, Tati, tibi tanta, tyranne, tulisti, Enn. ap. Prisc. p. 947 P. (Ann. v. 113 Vahl.): bene mones: tute ipse cunctas, id. ap. Non. 469, 25 (Com. v. 3 Vahl. p. 153): Al. Quae ex te audivi: ut urbem maximam Expugnavisses regemque Pterelam tute occideris. Am. Egone istuc dixi? Al. Tute istic, etiam astante hoc Sosia, Plaut. Am. 2, 2, 114 sq.: tute ipse his rebus finem praescripsisti, pater, Ter. And. 1, 1, 124: utere igitur argumento, Laeli, tute ipse sensus tui, Cic. Rep. 1, 38, 59: tute, id. Div. in Caecil. 8, 27; 10, 31: ut tute mihi praecepisti, id. Fam. 1, 8, 2: tute scis—si modo meministi—me tibi tum dixisse, etc., id. Att. 12, 18, a, 2.—Acc.: uxor, si cesses, aut te amare cogitat Aut tete amari, Ter. Ad. 1, 1, 8; so, tete, id. Phorm. 3, 1, 3: tibi si recta probanti placebis, tum non modo tete viceris, etc., Cic. Tusc. 2, 26, 63: nisi quid tibi in tete auxilii est, absumptus es, Plaut. Ep. 1, 1, 76: tutemet mirabere, Ter. Heaut. 2, 3, 133: tutemet in culpā cum sis, Lucr. 4, 915: tutemet a nobis ... quaeres, id. 1, 102: tibimet ipse supplicia irroga, Sen. Hippol. 1222: ita vosmet aiebatis, Plaut. Capt. 3, 5, 18: atque hoc vosmet ipsi, scio ... haud aliter id dicetis, id. Most. 1, 2, 13: vos quoque in eā re consilio me adjuvate: nullum libentius sequor quam quod vosmet ipsi attuleritis, Liv. 34, 17, 9; 3, 56, 3 Drak. N. cr.—
  2. II. In partic.
    1. A. Tibi, as a dativus ethicus (cf. Ruddim. II. p. 126, n. 44): alter tibi descendit de palatio et aedibus suis, Cic. Rosc. Am. 46, 133: ecce tibi exortus est Isocrates, id. de Or. 2, 22, 94; so, ecce tibi, id. Sest. 41, 89; id. Att. 2, 15, 3: hic Marius veniet tibi origine parva, Sil. 13, 854: haec vobis ipsorum per biduum militia fuit, Liv. 22, 60 et saep.—
    2. B. Vos, addressed to one person as a representative of more than one, or with a collective noun in the sing.: vos, vero, Attice, et praesentem me curā levatis, et, etc., Cic. Brut. 3, 11: sed quid hoc loco vos inter vos, Catule? id. de Or. 2, 73, 295; id. Dom. 31, 83: vos, Romanus exercitus, ne destiteritis impio bello? Liv. 7, 40, 12 Drak.: vos, Gaetulia sueta, etc., Sil. 3, 287: vos, o Calliope, precor aspirate canenti, i. e. you, Muses, Verg. A. 9, 525; imitated by Sil. 12, 390.—
    3. C. Gen. plur. for poss. pron.: majores vostrum, Sall. C. 33, 3: hac vestrum frequentiā, Cic. Agr. 2, 21, 55; id. Phil. 4, 1, 1: quantus consensus vestrum, id. ib. 5, 1, 2: contra urbis salutem omniumque vestrum, id. Cat. 2, 12, 27.—
    4. D. Mea tu, my love, my dear, my darling, in familiar language, Ter. Eun. 4, 3, 22.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

tū | ne: masc/fem nom/voc sg

• tū, tŭī, tĭbĭ et tĭbī, tē, tu, toi
1. renforcé ;
  1. a) par te : tute Pl., Ter. ; Cic. Rep. 1, 59 ; Cæcil. 27 ; 31 ; Fam. 1, 8, 2, etc. ; acc. tete Ter. Ad. 8 ; Cic. Tusc. 2, 63 ; abl. tete Pl. Epid. 82 ; tutin ? Pl. Mil. 299 ; Most. 369 = tutene ? est-ce que toi ?
  2. b) par met au pl. : nom. vosmet Cic. Cæl. 43 ; Cæc. 9 ; acc. Cic. Ac. 2, 144 ; vobismet Cic. Fl. 99 || qqf. au sing. : tibimet Sen. Phædra 1222 ;
  3. c) par te et met à la fois : tutimet = tutemet Ter. Haut. 374 ; tutemet Lucr. 1, 102
2. dat. éthique : aliter tibi descendit de Palatio Cic. Amer. 133, le second vous effectue sa descente du Palatin ; ecce tibi exortus est Isocrates Cic. de Or. 2, 94, alors vous voyez paraître Isocrate, cf. Cic. Sest. 89 ; Att. 2, 15, 3, cf. tum mihi turbam invadite Liv. 24, 38, 7, alors faites-moi une charge sur la foule, cf. Liv. 22, 60, 25
3. gén. pl., vestrum au lieu de l'adj. vester : majores vestrum Sall. C. 33, 2, vos ancêtres, cf. Gell. 20, 6, 14 ; consensus vestrum Cic. Phil. 5, 2 [mais vester Cic. Sen. 5], votre accord ; contio vestrum Cic. Quir. 17 [vestra Cic. Agr. 3, 16], votre assemblée, cf. Cic. Phil. 6, 18 ; Agr. 2, 55 ; Att. 7, 13, 3. ➳ arch. gén. tīs Pl. Mil. 1034 ; Ps. 6 ; Trin. 343 ; acc. ted fréq.
GES Gesner (1)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
ⓘ

tū | ne: masc/fem nom/voc sg

TV tui, vel tis antique, tibi, te. [σὺ] Tu mihi quodcunque hoc regni, tu sceptra Iouemque Concilias, tu das epulis accumbere diuûm Virg. Aen. 1, 78. […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.
S&H Smith & Hall (2)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
Jump to
• tune (subs.):
    1. I. Harmony (only used in phr., in t., out of t.): in t., consŏnus (rare): Ov.: to keep in t., concentum servare, Cic. Fin. 4, 27, 75: the song is in t. with the accompaniment, concordant carmina nervis, Ov. Met. 1, 518: pipes in good tune, modulate canentes tibiae, Cic. N. D. 2, 8, 22: v. harmony: out of t., t.less, absŏnus, Cic. de Or. 1, 25, 115; incontentus: lyres out of t., fides incontentae, id. Fin. 4, 27, 75: dissŏnus, Col. 12, 2, 4: Liv.: to be out of t., discrĕpare, Cic. Off. 1, 40, fin. (v. discordant., inharmonious).
    2. II. An air, melody: cantus, carmen, mŏdi, mŏdŭli: v. air, melody, strain, measure. [N.B.--Mŏdŭlāmen is not class., but is frequently used by modern scholars.] Phr.: I remember the t. if I could but think of the words, numeros memini si verba tenerem, Virg. Ecl. 9, 45.
tune (v.) Copy link
• tune (v.): of stringed instruments: fides ita contendere numeris (or nervis) ut concentum servare possint, cf. Cic. Fin. 4, 27, 75: to t. a lute, tendere barbiton, Hor. Od. 1, 1, 34: to t. one instrument by another, *instrumentum musicum ad aliud accommodare, Georg., or expr. by circuml.: v. tune (subs.), harmony: a t.ing-fork, *furcula musica.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
TUNE Copy link
• TUNE
1.
  • s. Harmony, sonorum concentus: nervorum or vocum concordia. In tune, consonus: out of tune, absonus (not of the right tone, that sounds badly); dissonus (that does not agree in tone, not in harmony; opposed to consonans): to be out of tune, absonum esse (to sound ill; ☞ in later writers, absonare); dissonare; discrepare (not to harmonize).
  • An air, modi: moduli: cantus, -ūs: canticum.
2. v. fides ita contendere nervis (or, with by circumlocution, numeris), ut concentum servare possint (Vid: Cic., Fin. 4, 27, 75): to tune a number of instruments, *accommodare instrumentum musicum ad aliud; *efficere ut aliquid cum aliqua re concinat; *efficere ut res concentum servant.