Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (7 entries · 13 senses)
L&S Lewis & Short (2)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
Jump to
ⓘ

saltum | que: masc acc sg

• saltus, ūs, m. [2. salio],
  1. I. a leaping, leap, spring, bound (class.), Sen. Ep. 15, 4: saltu uti, * Cic. Sen. 6, 19: cum alacribus saltu, cum velocibus cursu certabat, Sall. Fragm. ap. Veg. Mil. 1, 9 fin.: saltu pernici tollere corpus, Lucr. 5, 559; cf.: (monocoli) mirae pernicitatis ad saltum, Plin. 7, 2, 2, § 23: corpora saltu Subiciunt in equos, Verg. A. 12, 287: saltu Emicat in currum, id. ib. 12, 326; 9, 553: saltu superare viam, id. G. 3, 141: saltum dare, to make a leap, Ov. M. 4, 551; so in plur.: dare saltus, id. ib. 2, 165; 3, 599; 3, 683; 11, 524; cf.: praeceps saltu sese In fluvium dedit, Verg. A. 9, 815: ut eadem (sc. crura ranarum) sint longis saltibus apta, Ov. M. 15, 377.—
  2. II. Trop.: ab egestate infimā ad saltum sublati divitiarum ingentium, Amm. 22, 4, 3.
ⓘ

saltum | que: masc acc sg

• saltus, ūs (gen. salti, Att. ap. Non. 486, 1), m. [etym. dub.; perh. akin to Sanscr. sar-, sal-, to go; v. Corss. Ausspr. 2, 71], a woody district, uncultivated but used for pasture, a forest-pasture, woodland-pasture, woodland (level or mountainous); freq. and class.; cf.: silva, nemus, lucus).
  1. I. Lit.: saltus est, ubi silvae et pastiones sunt, quarum causā casae quoque. Si qua particula in eo saltu pastorum aut custodum causā aratur ea res non peremit nomen saltui, non magis quam fundi, qui est in agro culto, et ejus causā habet aedificium, si qua particula in eo habet silvam, Ael. Gall. ap. Fest. p. 302 Müll.; cf. Varr. L. L. 5, 6, 10: conductor saltūs, in quo fundus est, Dig. 19, 1, 52: in saltu habente habitationes, ib. 3, 5, 27: saltum pascuum locare, ib. 19, 2, 19: silvestribus saltibus delectantur, Varr. R. R. 2, 3, 6: saltibus in vacuis pascunt, Verg. G. 3, 143: floriferis in saltibus, Lucr. 3, 11: de saltu agroque vi detruditur, Cic. Quint. 6, 28: silvis aut saltibus se eripere, Caes. B. G. 6, 43 fin.; cf.: montium domina ut fores, Silvarumque virentium Saltuumque reconditorum, Cat. 34, 11; so (with silvae) Verg. G. 3, 40; 4, 53; id. A. 4, 72; Ov. M. 2, 498; (with nemora) Verg. E. 10, 9; cf.: in silvestrem saltum, Curt. 4, 3, 21: unde tot Quinctilianus habet saltus, Juv. 7, 188; 10, 194; Hor. C. 2, 3, 17; 3, 4, 15; id. E. 2, 2, 178.—In the poets also as the abode of wild animals: saepire plagis saltum canibusque ciere, Lucr. 5, 1251; Verg. G. 1, 140; 2, 471; id. A. 4, 121: saltus venatibus apti, Ov. H. 5, 17; id. M. 2, 498.—
      1. 2. Esp., a narrow pass, ravine, mountain - valley: omnia vada ac saltus hujus paludis certis custodiis obtinebat, Caes. B. G. 7, 19: Pyrenaeos saltus occupari jubet, id. B. C. 1, 37; cf. id. ib. 1, 37 fin.; 1, 38; 3, 19: saltu angusto superatis montibus, Liv. 42, 53; cf.: angustiae saltibus crebris inclusae, id. 28, 1: ante saltum Thermopylarum in septentrionem versa Epirus, id. 36, 15: premendo praesidiis angustos saltus inclusit, id. 40, 40; cf.: nemorum jam claudite saltus, Verg. E. 6, 56: saltibus degressi scrupulosis et inviis, Amm. 19, 13, 1.—
      2. 3. In partic., in agriculture, a portion of the public lands, consisting of four centuriae, Varr. R. R. 1, 10, 2.—
    1. B. Transf., = pudendum muliebre, Plaut. Cas. 5, 2, 41; id. Curc. 1, 1, 56.—*
  2. II. Trop.: meumque erum ex hoc saltu damni salvum ut educam foras, from this forest of danger, this ticklish situation, Plaut. Men. 5, 6, 28; v. Ritschl ad h. 1.
GAF Gaffiot (2)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
Jump to
saltŭs Copy link
ⓘ

saltum | que: masc acc sg

• 1 saltŭs, ūs, m. (salio), saut, bond : Cic. CM 19 ; Sen. Ep. 15, 4 ; Lucr. 5, 559 ; Virg. En. 12, 287 ; 12, 326 ; saltum, saltus dare Ov. M. 4, 551 ; 2, 165, faire un bond, des bonds.
ⓘ

saltum | que: masc acc sg

• 2 saltŭs, ūs, m.,
1. d'après Æl. Gall. d. Fest. 302, région de bois et de pacages, cf. Varro L. 5, 6, 10 : silvestres saltus Varro R. 2, 3, 6, pâturages boisés ; floriferis in saltibus Lucr. 3, 11, dans les pâturages fleuris, cf. Virg. G. 3, 40 ; 4, 53, etc.; Cic. Quinct. 28 ; Curt. 4, 3, 21 ; sæpire plagis saltum Lucr. 5, 1251, entourer de filets un bocage
2. [cette même région dans la montagne] défilé, gorge, passage, pas : saltus Pyrenæi Cæs. C. 1, 37, 1, ou saltus Pyrenæus Cæs. C. 3, 19, 2, gorges des Pyrénées ; saltus Thermopylarum Liv. 36, 15, 6, défilé des Thermopyles
3. [mesure agraire contenant quatre centuries ou 800 jugères, soit auj. env. deux cents hectares] : Varro R. 1, 10, 2
4. [fig.]
  1. a) [métaph. plais.] Pl. Cas. 922 ; Curc. 56 ;
  2. b) saltus damni Pl. Men. 988, situation épineuse. ➳ gén. arch. salti Acc. Tr. 435.
GES Gesner (2)
Source
Source & Attribution
Johann Matthias Gesner, Novus Linguae et Eruditionis Romanae Thesaurus (1749). Transcribed by the team of Dr. Wilhelm Kühlmann from Heidelberg University; accessed via latin-dict.github.io.
Jump to
saltus Copy link
ⓘ

saltum | que: masc acc sg

SALTVS [1] ûs. m. [ἄλμα, ὀρχηστὺς, πήδημα] Saliendi actus, qualis est ceruorum et leporum Virg. Aen. 9, 554 […]
Page Scan
.
saltus Copy link
ⓘ

saltum | que: masc acc sg

SALTVS [2] ûs. m. ὕλη, δρυμὸς] Densior silua et inuia, in qua pasci et aestiuare pecudes solent: De etymo [ἄλσος an salio? […]
Page Scan
.
FOR Forcellini (1)
Source
Source & Attribution
Egidio Forcellini, Totius Latinitatis Lexicon. Digital entries displayed from lexica.linguax.com, maintained by Godmy. All credit belongs to the respective authors and contributors.