Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
• saltus, ūs, m. [2. salio],
  1. I. a leaping, leap, spring, bound (class.), Sen. Ep. 15, 4: saltu uti, * Cic. Sen. 6, 19: cum alacribus saltu, cum velocibus cursu certabat, Sall. Fragm. ap. Veg. Mil. 1, 9 fin.: saltu pernici tollere corpus, Lucr. 5, 559; cf.: (monocoli) mirae pernicitatis ad saltum, Plin. 7, 2, 2, § 23: corpora saltu Subiciunt in equos, Verg. A. 12, 287: saltu Emicat in currum, id. ib. 12, 326; 9, 553: saltu superare viam, id. G. 3, 141: saltum dare, to make a leap, Ov. M. 4, 551; so in plur.: dare saltus, id. ib. 2, 165; 3, 599; 3, 683; 11, 524; cf.: praeceps saltu sese In fluvium dedit, Verg. A. 9, 815: ut eadem (sc. crura ranarum) sint longis saltibus apta, Ov. M. 15, 377.—
  2. II. Trop.: ab egestate infimā ad saltum sublati divitiarum ingentium, Amm. 22, 4, 3.