chide Copy link Outline 1. incrĕpĭto, 12. objurgo, 1 (usu. to reproach, rate2. corrĭpĭo, rĭpui, reptum, 3 (to c. sharply) • chide: 1. incrĕpĭto, 1: having added, chiding (of Romulus slaying Remus), quum verbis quoque increpitans adjecisset, Liv.: c.ing the late summer and loitering zephyrs, aestatem increpitans seram, Zephyrosque morantes, Virg.: v. to rebuke, rail at. 2. objurgo, 1 (usu. to reproach, rate: q. v.): friends must often be warned and chidden, monendi amici saepe sunt et objurgandi, Cic.: Caesar c.d my modesty, Caesar meam verecundiam objurgavit, Cic. 2. corrĭpĭo, rĭpui, reptum, 3 (to c. sharply): to c. anyone's timidity, alicujus timiditatem c., Suet.: Ov.: v. to upbraid, blame.