Trvcvlentvs
Mirum videtur, rure erilem filium
Strabacem non rediisse; nisi si clanculum
conlapsus est hic in corruptelam suam.
Astaphivm
Iam pol illic inclamabit me si aspexerit.
Trvcvlentvs
Nimio minus saévos iam sum, Astaphium, quam fui,
iam non ego sum truculentus, noli metuere.
Astaphivm
Quid vis? quid metuam? tuam expecto truculentiam.
Trvcvlentvs
Dic impera mihi quid libet quo vis modo.
novos ómnis mores habeo, veteres perdidi.
vel amare possum vel iam scortum ducere.
Astaphivm
Lepide mecastor nuntias. sed dic mihi,
haben—
Trvcvlentvs
Marsipum te fortasse dicere?
Astaphivm
Intellexisti lepide quid ego dicerem.
Stratophanes
Heus tu, iam postquam in urbem crebro commeo,
dicax sum factus. iam sum caullator probus.
Astaphivm
Quid id est, amabo? ístaec ridicularia,
cavillátiones, vis opinor dicere?
Stratophanes
Istud pauxillum differt a cavillibus.
Astaphivm
Sequere intro [me], amabo, mea voluptas.
Stratophanes
Tene hoc tibi:
rabonem habeto, ut mecum hanc noctem sies.
Astaphivm
Perii, rabonem? quam esse dicam hanc beluam?
quin tu arrabonem dicis?
Stratophanes
“A” facio lucri,
ut Praenestinis conia est ciconia.
Astaphivm
Sequere, obsecro.
Stratophanes
Strabacem hic opperiar modo,
si rure veniat.
Astaphivm
Is quidem hic ápud nos est Strabax,
modo rure venit.
Stratophanes
Priusne quam ad matrem suam?
eu edepol hominem nihili.
Astaphivm
Iamne autem ut soles?
Stratophanes
Iamne nihil dico?
Astaphivm
I intro, amabo, cedo manum.
Stratophanes
Tene. in tabernam ducor devorsoriam,
ubi male accipiar mea mihi pecunia.—