Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
T. Maccius Plautus · Truculentus

Act 2, Scene 7

Text kindly provided by Perseus

Cyamvs
Ite íte hac simúl, mulierí damnigéruli,
forás egerónes, bonórum exagógae.
satin, sí quis amat, nequit quín nihili sit atque ímprobis se artibus éxpoliat?
nam hóc qui sciám, ne quis íd quaerat éx me,
domist qui facit improba facta amator,
qui bona sua pro stercore habet, foras iubet ferri, metuit
ne apud nos non mundissimum sit;
puras sibi esse volt aedis: domi quidquid habet, eicitur ἔξω.
quándoquidem ipsus pérditum se it, sécreto hercle equidem éum adiutabo,
néque mea quidem ópera umquam hilo mínus propere quam póte peribit.
nám iam de hoc obsónio de mína deminui uná modo
quínque nummos: míhi detraxi pártem Herculáneam.
nam hoc adsimile est quasi de fluvio quí aquam derivat sibi:
nisi derivetur, tamen omnis ea aqua ábeat in mare;
nam hoc in mare abit misereque perit sine bona omni gratia.
haec cúm video fierí, suffuror súppilo,
de praéda praedam cápio.
meretrícem ego item esse reór, mare ut est:
quod dés devorát nec datís umquam abúndat.
hoc sáltem: rem sérvat nec úlli ubi sit appáret:
dés quantumvis, nusquam apparet, neque datori neque acceptrici.
velut haéc meretrix meum erúm miserum sua blánditia
paene íntulit in paupériem:
privábit bonís, luce, honóre atque amícis.
áttat, eccam adest propinque. credo audisse haec me loqui.
pallida est, ut peperit puerum. ádloquar quasi nesciam.
iubeo vos salvere.
Phronesivm
Noster Cyame, quid agis? ut vales?
Cyamvs
Valeo, et venio ad minus valentem, et melius qui valeat fero.
erus meús, ocellus tuos, ád te ferre me haec iussit tibi
dona quae vides íllos ferre, et has quinque argenti minas.
Phronesivm
Pol haúd perit quod illum tántum amo.
Cyamvs
Iússit oráre, ut haec gráta haberés tibi.
Phronesivm
Grata ácceptaque ecastór habeo. iube vása auferri intro, i Cyame.
Astaphivm
Écquid audítis, haec quaé iam Cyamo ímperat?
Cyamvs
Vása nolo aúferant: désiccarí iube.
Astaphivm
Ímpudens mecástor, Cyame, es.
Cyamvs
Égone?
Astaphivm
Cyamvs
Boná fide?
tune ais me ímpudentem esse, ipsa quae sis stabulum flagiti?
Phronesivm
Díc, amabó te, ubi est Díniarchús?
Cyamvs
Phronesivm
Díc ob haec dóna, quae ad mé hodie míserit,
me íllum amare plurimum ómnium hominum merito,
méque honorem ílli habere ómnium máxumum,
átque ut huc véniat ad me óbsecrare.
Cyamvs
Ílicet.
séd quisnam illic homóst, qui ipsus se cómest, tristis, oculís malis?
ánimo hercle homost suo miser,
quísquis est.
Phronesivm
Dignúst mecastor. néquam est. non nosti, óbsecro,
militem, hic apud me quí erat? huius pater pueri illic est.
úsque abegi, áspuli, iússi abiret; tamen
mánsit: auscultát, observat quám rem agam.
Cyamvs
Novi hóminem nihili.
íllicinest?
Phronesivm
Íllic est.
Cyamvs
Me íntuetúr gemens;
traxit ex intimo ventre suspiritum.
hoc vide, dentibus frendit, icit femur;
num obsecro nam hariolust, qui ipsus se verberat?
Stratophanes
Nunc égo meos animos víolentos meamque íram ex pectore iám promam.
loquere: únde es? cuius es? cúr ausu's mi inclémenter dicére?
Cyamvs
Lubitumst.
Stratophanes
Istúcine mihi respóndes?
Cyamvs
Hoc. non égo te flocci fácio.
Stratophanes
Quid tú? cur ausa es álium te dicére amare hominem?
Phronesivm
Lúbitumst.
Stratophanes
Ain tándem? istuc primum éxperiar. tun tántilli doní causa,
holerum átque escarum et póscarum, moechúm malacum, cincínnatum,
umbráticulum, tympánotribam amás, hominem non nauci?
Cyamvs
Quae haéc res?
meone [ero tu], ímprobe tu, male dícere ero audés, fons viti et peiúri?
Stratophanes
Verbum únum adde istoc: iam hércle ego te hic hac óffatim confíciam.
Cyamvs
Tangé modo, iám ego te hic agnum faciam ét medium distrúncabo.
si tu ín legione béllator clues, át ego in culina clúeo.
Phronesivm
Si aequóm facias, advéntores meos nón incuses, quórum
mihi dóna accepta et gráta habeo, tuaque íngrata, quae abs te áccepi.
Stratophanes
Tum pól ego et donis prívatus sum et périi.
Phronesivm
Plane istúc est.
Cyamvs
Quíd nunc ergo hic ódiosu's, confessus omnino reus?
Stratophanes
Périi hercle hodie, nísi hunc a te abigo.
Cyamvs
Áccede huc modo, adi húc modo.
Stratophanes
Étiam, scelus virí, minitare? quém ego [offatim iam] iam iam cóncipilabo.
quíd tibi huc ventio est? quíd tibi hanc áditio est?
quid tibi hanc notio est, inquam, amicam meam?
emoriere ocius, ni manu viceris.
Cyamvs
Quid, manu vicerim?
Stratophanes
Fac quod iussi, mane.
iam égo te hic offatím conficiam, síc occidi te óptumum est.
Cyamvs
Cáptiost: istám machaeram lóngiorem habes quam haéc est.
séd verum me sine dum petere: siquidem belligerandum est tecum,
adero, dum ego tecum, bellator, arbitrum aequom ceperim.
sed ego cesso hinc me amoliri, ventre dum salvo licet?—

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation