Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Poem 0§ 0 Poem 1§ 1 Poem 2§ 2 Poem 3§ 3 Poem 4§ 4 Poem 5§ 5 Poem 6§ 6
Persius · Satires

Poem 1

Text kindly provided by Hypotactic

Ō cūrās hominum! ō quantum est in rēbus ināne!
‘quis leget haec?' mīn tū istud ais? nēmō hercule. ‘nēmō?'
vel duo vel nēmō. ‘turpe et miserābile.' quārē?
nē mihi Pōlydamās et Trōiades Labeōnem
praetulerint? nūgae. nōn, sī quid turbida Rōma
ēlevet, accēdās exāmenve inprobum in illā
castīgēs trutinā nec tē quaesīveris extrā.
nam Rōmae quis nōn –āh, sī fās dīcere– sed fās
tum cum ad cānitiem et nostrum istud vīvere trīste
aspexī ac nucibus facimus quaecumque relictīs,
cum sapimus patruōs. tunc tunc ignōscite (nōlō,
quid faciam?) sed sum petulantī splēne cachinnō.
scrībimus inclūsī, numerōs ille, hic pede līber,
grande aliquid quod pulmō animae praelargus anhēlet.
scīlicet haec populō pexusque togāque recentī
et nātāliciā tandem cum sardonychē albus
sēde legēs celsā, liquidō cum plasmate guttur
mōbile conlueris, patrantī frāctus ocellō.
tunc neque mōre probō videās nec vōce serēnā
ingentīs trepidāre Titōs, cum carmina lumbum
intrant et tremulō scalpuntur ubi intima versū.
tūn, vetule, auriculīs aliēnīs colligis ēscās,
articulīs quibus et dīcās cute perditus ‘ōhē'?
‘quō didicisse, nisi hoc fermentum et quae semel intus
innāta est ruptō jecore exierit caprifīcus?'
ēn pallor seniumque! ō mōrēs, usque adeōne
scīre tuum nihil est nisi tē scīre hoc sciat alter?
‘at pulchrum est digitō mōnstrārī et dīcier “hic est."
tēn cirrātōrum centum dictāta fuisse
prō nihilō pendēs?' ecce inter pōcula quaerunt
Rōmulidae saturī quid dīa poēmata nārrent.
hīc aliquis, cui circum umerōs hyacinthina laena est,
rancidulum quiddam balbā dē nāre locūtus
Phyllidas, Hypsipylās, vātum et plōrābile sīquid,
ēliquat ac tenerō subplantat verba palātō.
adsēnsēre virī: nunc nōn cinis ille poētae
fēlīx? nōn levior cippus nunc inprimit ossa?
laudant convīvae: nunc nōn ē mānibus illīs,
nunc nōn ē tumulō fortūnātāque favīllā
nāscentur violae? ‘rīdēs' ait ‘et nimis uncīs
nāribus indulgēs. an erit quī velle recūset
ōs populī meruisse et cedrō digna locūtus
linquere nec scombrōs metuentia carmina nec tūs?'
quisquis es, ō modo quem ex adversō dīcere fēcī,
nōn ego cum scrībō, sī forte quid aptius exit,
quandō haec rāra avis est, sī quid tamen aptius exit,
laudārī metuam; neque enim mihi cornea fibra est.
sed rēctī fīnemque extrēmumque esse recūsō
‘euge' tuum et ‘bellē.' nam ‘bellē' hoc excute tōtum:
quid nōn intus habet? nōn hīc est Īlias Attī
ēbria vērātrō? nōn sīqua elegīdia crūdī
dictārunt procerēs? nōn quidquid dēnique lectīs
scrībitur in citreīs? calidum scīs pōnere sūmen,
scīs comitem horridulum trītā dōnāre lacernā,
et ‘vērum' inquis ‘amō, vērum mihi dīcite dē mē.'
quī pote? vīs dīcam? nūgāris, cum tibi, calve,
pinguis aquāliculus prōpēnsō sēsquipede extet.
ō Jāne, ā tergō quem nūlla cicōnia pinsit
nec manus auriculās imitārī mōbilis albās
nec linguae quantum sitiat canis Āpula tantae.
vōs, ō patricius sanguis, quōs vīvere fās est
occipitī caecō, postīcae occurrite sannae.
‘quis populī sermō est? quis enim nisi carmina mollī
nunc dēmum numerō fluere, ut per lēve sevērōs
effundat jūnctūra unguīs? scit tendere versum
nōn secus ac sī oculō rubrīcam dērigat ūnō.
sīve opus in mōrēs, in luxum, in prandia rēgum
dīcere, rēs grandēs nostrō dat Mūsa poētae.'
ecce modo hērōās sēnsūs adferre docēmus
nūgārī solitōs Graecē, nec pōnere lūcum
artificēs nec rūs saturum laudāre, ubi corbēs
et focus et porcī et fūmōsa Palīlia fēnō,
unde Remus sulcōque terēns dentālia, Quīntī,
cum trepida ante bovēs dictātōrem induit uxor
et tua arātra domum līctor tulit euge poēta!
‘est nunc Brīsaeī quem vēnōsus liber Accī,
sunt quōs Pācuviusque et verrūcōsa morētur
Antiopa aerumnīs cor lūctificābile fulta?'
hōs puerīs monitūs patrēs īnfundere lippōs
cum videās, quaerisne unde haec sartāgo loquendī
vēnerit in linguās, unde istud dēdecus in quō
trossulus exultat tibi per subsellia lēvis?
nīlne pudet capitī nōn posse perīcula cānō
pellere quīn tepidum hoc optēs audīre ‘decenter'?
‘fūr es' ait Pediō. Pedius quid? crīmina rāsīs
lībrat in antithetīs, doctās posuisse figūrās
laudātur: ‘bellum hoc.' hoc bellum? an, Rōmule, cēvēs?
mēn moveat? quippe, et, cantet sī naufragus, assem
prōtulerim? cantās, cum frāctā tē in trabe pictum
ex umerō portēs? vērum nec nocte parātum
plōrābit quī mē volet incurvāsse querellā.
‘sed numerīs decor est et jūnctūra addita crūdīs.
clūdere sīc versum didicit “Berecyntius Attis"
et “quī caeruleum dirimēbat Nērea delphīn,"
sīc “costam longō subdūximus Appennīnō."
“Arma virum", nōnne hoc spūmōsum et cortice pinguī
ut rāmāle vetus vēgrandī sūbere coctum?'
quidnam igitur tenerum et laxā cervīce legendum?
‘torva Mimalloneīs inplērunt cornua bombīs,
et raptum vitulō caput ablātūra superbō
Bassaris et lyncem Maenas flexūra corymbīs
euhion ingeminat, reparābilis adsonat ēchō.'
haec fierent sī testiculī vēna ūlla paternī
vīveret in nōbīs? summā dēlumbe salīvā
hoc natat in labrīs et in ūdō est Maenas et Attis
nec pluteum caedit nec dēmorsōs sapit unguīs.
‘sed quid opus tenerās mordācī rādere vērō
auriculās? vide sīs nē majōrum tibi forte
līmina frīgēscant: sonat hīc dē nāre canīnā
littera.' per mē equidem sint omnia prōtinus alba;
nīl moror. euge omnēs, omnēs bene, mīrae eritis rēs.
hoc juvat? ‘hīc' inquis ‘veto quisquam faxit olētum.'
pinge duōs anguīs: ‘puerī, sacer est locus, extrā
mejite.' discēdō. secuit Lūcīlius urbem,
tē Lupe, tē Mūcī, et genuīnum frēgit in illīs.
omne vafer vitium rīdentī Flaccus amīcō
tangit et admissus circum praecordia lūdit,
callidus excussō populum suspendere nāsō.
mē muttīre nefās? nec clam? nec cum scrobe? nusquam?
hīc tamen īnfodiam. vīdī, vīdī ipse, libelle:
auriculās asinī quis nōn habet? hoc ego opertum,
hoc rīdēre meum, tam nīl, nūllā tibi vēndō
Īliade. audācī quīcumque adflāte Cratīnō
īrātum Eupolidem praegrandī cum sene pallēs,
aspice et haec, sī forte aliquid dēcoctius audīs.
inde vapōrātā lēctor mihi ferveat aure,
nōn hic quī in crepidās Grāiōrum lūdere gestit
sordidus et luscō quī possit dīcere ‘lusce,'
sēsē aliquem crēdēns Italō quod honōre supīnus
frēgerit hēmīnās Arrētī aedīlis inīquās,
nec quī abacō numerōs et sectō in pulvere mētās
scit rīsisse vafer, multum gaudēre parātus
sī cynicō barbam petulāns nōnāria vellat.
hīs māne ēdictum, post prandia Callirhoēn dō.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation