Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Scriptores Historiae Augustae · Clodius Albinus

Chapter 13

Text kindly provided by Perseus

Fuit statura procerus, capillo renodi et crispo, fronte lata et [1] candore mirabili, ita [2] ut plerique putent quod ex eo nomen acceperit, voce muliebri et prope ad eunuchorum sonum, motu facili, iracundia gravi, furore tristissimo, in luxurie varius, nam [3] saepe adpetens

vini, frequenter abstinens, armorum sciens prorsus, ut non male sui temporis Catilina diceretur. [4]

Non ab re esse credimus causas ostendere quibus

amorem senatus Clodius Albinus meruerit. cum Britannicos exercitus regeret iussu Commodi atque illum interemptum adhuc falso comperisset, cum sibi ab ipso Commodo Caesareanum nomen esset delatum,

processit ad milites et hac contione usus est: “Si senatus populi Romani suum illud vetus haberet imperium, nec in unius potestate res tanta consisteret, non ad Vitellios neque ad Nerones neque ad Domitianos publica fata venissent, in imperio consulari nostrae illae gentes Ceioniorum Albinorum Postumiorum, de quibus patres vestri, qui et ipsi ab

avis suis audierant, multa didicerunt. [5] et certe Africam Romano imperio senatus adiunxit. Galliam senatus subegit et [6] Hispanias, orientalibus populis senatus dedit leges, Parthos temptavit senatus; subegisset, nisi tam avarum [7] principem Romano

exercitui fortuna rei publicae tunc dixisset. [8] Britannias Caesar subegit, certe senator, nondum tamen dictator, hic ipse Commodus quanto melior fuisset, si

timuisset senatum? et usque ad Neronem quidem senatus auctoritas valuit, qui sordidum et impurum principem damnare non timuit, cum sententiae in eum dictae sint, qui vitae necisque potestatem atque

imperium tunc tenebat. [9] quare, commilitones, ego Caesareanum nomen, quod mi Commodus detulit, nolo.

di faxint ut ne alii quidem velint, senatus imperet, provincias dividat, senatus nos consules faciat, et quid [10] dico senatus? vos ipsi et patres vestri; eritis enim ipsi senatores.”

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation