Neque ego[1] Sardorum querelis moveri nos numquam dico[2] oportere. Non sum aut tam inhumanus aut tam alienus a Sardis, praesertim cum frater meus nuper ab eis[3] decesserit, cum rei frumentariae[4] Cn. Pompei missu praefuisset, qui et ipse illis pro sua fide et humanitate consuluit et eis vicissim percarus et iucundus fuit.