Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Book 1
Book 2
Book 3
Book 4
Book 5
Book 6
Book 7
Chapter 1§ 7.1 Chapter 2§ 7.2 Chapter 3§ 7.3 Chapter 4§ 7.4 Chapter 5§ 7.5 Chapter 6§ 7.6 Chapter 7§ 7.7 Chapter 8§ 7.8 Chapter 9§ 7.9 Chapter 10§ 7.10 Chapter 11§ 7.11 Chapter 12§ 7.12 Chapter 13§ 7.13 Chapter 14§ 7.14 Chapter 15§ 7.15 Chapter 16§ 7.16 Chapter 17§ 7.17 Chapter 18§ 7.18 Chapter 19§ 7.19 Chapter 20§ 7.20 Chapter 21§ 7.21 Chapter 22§ 7.22 Chapter 23§ 7.23 Chapter 24§ 7.24 Chapter 25§ 7.25 Chapter 26§ 7.26 Chapter 27§ 7.27 Chapter 28§ 7.28 Chapter 29§ 7.29 Chapter 30§ 7.30 Chapter 31§ 7.31 Chapter 32§ 7.32 Chapter 33§ 7.33 Chapter 34§ 7.34 Chapter 35§ 7.35 Chapter 36§ 7.36 Chapter 37§ 7.37 Chapter 38§ 7.38 Chapter 39§ 7.39 Chapter 40§ 7.40 Chapter 41§ 7.41 Chapter 42§ 7.42 Chapter 43§ 7.43 Chapter 44§ 7.44 Chapter 45§ 7.45 Chapter 46§ 7.46 Chapter 47§ 7.47 Chapter 48§ 7.48 Chapter 49§ 7.49 Chapter 50§ 7.50 Chapter 51§ 7.51 Chapter 52§ 7.52 Chapter 53§ 7.53 Chapter 54§ 7.54 Chapter 55§ 7.55 Chapter 56§ 7.56 Chapter 57§ 7.57 Chapter 58§ 7.58 Chapter 59§ 7.59 Chapter 60§ 7.60 Chapter 61§ 7.61 Chapter 62§ 7.62 Chapter 63§ 7.63 Chapter 64§ 7.64 Chapter 65§ 7.65 Chapter 66§ 7.66 Chapter 67§ 7.67 Chapter 68§ 7.68 Chapter 69§ 7.69 Chapter 70§ 7.70 Chapter 71§ 7.71 Chapter 72§ 7.72 Chapter 73§ 7.73 Chapter 74§ 7.74 Chapter 75§ 7.75 Chapter 76§ 7.76 Chapter 77§ 7.77 Chapter 78§ 7.78 Chapter 79§ 7.79 Chapter 80§ 7.80 Chapter 81§ 7.81 Chapter 82§ 7.82 Chapter 83§ 7.83 Chapter 84§ 7.84 Chapter 85§ 7.85 Chapter 86§ 7.86 Chapter 87§ 7.87 Chapter 88§ 7.88 Chapter 89§ 7.89 Chapter 90§ 7.90
Book 8
Julius Caesar · De bello Gallico

Book 7, Chapter 77

Text kindly provided by Perseus

At ei, qui Alesiae obsidebantur praeterita die, qua auxilia suorum exspectaverant, consumpto omni frumento, inscii quid in Aeduis gereretur, concilio coacto

de exitu suarum fortunarum consultabant. Ac variis dictis sententiis, quarum pars deditionem, pars, dum vires suppeterent, eruptionem censebat, non praetereunda oratio Critognati videtur propter eius singularem et nefariam crudelitatem.

Hic summo in Arvernis ortus loco et magnae habitus auctoritatis, "Nihil," inquit, "de eorum sententia dicturus sum, qui turpissimam servitutem deditionis nomine appellant, neque hos habendos civium loco neque ad concilium adhibendos censeo.

Cum his mihi res sit, qui eruptionem probant; quorum in consilio omnium vestrum consensu pristinae residere virtutis memoria videtur. Animi est ista mollitia,

non virtus, paulisper inopiam ferre non posse. Qui se ultro morti offerant facilius reperiuntur quam qui dolorem patienter ferant.

Atque ego hanc sententiam probarem (tantum apud me dignitas potest), si nullam praeterquam vitae nostrae iacturam fieri viderem:

sed in consilio capiendo omnem Galliam respiciamus, quam ad nostrum auxilium concitavimus.

Quid hominum milibus LXXX uno loco interfectis propinquis consanguineisque nostris animi fore existimatis, si paene in ipsis cadaveribus proelio decertare cogentur?

Nolite hos vestro auxilio exspoliare, qui vestrae salutis causa suum periculum neglexerunt, nec stultitia ac temeritate vestra aut animi imbecillitate omnem Galliam prosternere et perpetuae servituti subicere.

An, quod ad diem non venerunt, de eorum fide constantiaque dubitatis? Quid ergo? Romanos in illis ulterioribus munitionibus animine causa cotidie exerceri putatis?

Si illorum nuntiis confirmari non potestis omni aditu praesaepto, his utimini testibus appropinquare eorum adventum; cuius rei timore exterriti diem noctemque in opere versantur.

quid ergo mei consili est? Facere, quod nostri maiores nequaquam pari bello Cimbrorum Teutonumque fecerunt; qui in oppida compulsi ac simili inopia subacti eorum corporibus qui aetate ad bellum inutiles videbantur vitam toleraverunt neque se hostibus tradiderunt.

cuius rei si exemplum non haberemus, tamen libertatis causa institui et posteris prodi pulcherrimum iudicarem.

nam quid illi simile bello fuit? Depopulata Gallia Cimbri magnaque illata calamitate finibus quidem nostris aliquando excesserunt atque alias terras petierunt; iura, leges, agros, libertatem nobis reliquerunt.

Romani vero quid petunt aliud aut quid volunt, nisi invidia adducti, quos fama nobiles potentesque bello cognoverunt, horum in agris civitatibusque considere atque his aeternam iniungere servitutem? Neque enim ulla alia condicione bella gesserunt.

Quod si ea quae in longinquis nationibus geruntur ignoratis, respicite finitimam Galliam, quae in provinciam redacta iure et legibus commutatis securibus subiecta perpetua premitur servitute."

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation