smile (v.) Copy link Outline 1. subrīdeo (surr.), si, 22. rĕnīdeo, 2 (of a smile lighting up the features)3. arrīdĕo (adr-), rīsi, rīsum, 2 (to s. upon, esp. approvingly4. rīdeo, rīsi, rīsum, 2 (to s. pleasantly on • smile (v.): 1. subrīdeo (surr.), si, 2: she s.d with sidelong glances, limis subrisit ocellis, Ov. Am. 3, 1, 33: to s. softly, molle s., Pers. 3, 110: Cic.: Virg. 2. rĕnīdeo, 2 (of a smile lighting up the features): Egnatius, because he has white teeth, s.s on every occasion, E., quod candidos habet dentes, r. usquequaque, Cat. 37 (39), 1, and freq. in this poem: gen. found in pres. part. (v. smiling, adj.). Fig.: Fortune s.ing on me, mihi renidens Fortuna, App. M. 10, p. 246. 3. arrīdĕo (adr-), rīsi, rīsum, 2 (to s. upon, esp. approvingly: used by Cic. Opt. Gen. 4, 11, in opp. to derideo: constr. absol., or with dat.: more rarely with acc.): when I have laughed, you s., quum risi, arrides, Ov. M. 3, 457: men's faces s. on those who s., ridentibus arrident humani vultus, Hor. A. P. 101: scarcely to s. familiarly upon his friends, vix notis familiariter a., Liv. 41, 20, init. Fig.: when the weather is s.ing, quum tempestas a., Lucr. 2, 23 (32): cf. quandoque mihi Fortunae arriserit hora, Petr. 133, 12. 4. rīdeo, rīsi, rīsum, 2 (to s. pleasantly on: absol., or with ad, or dat.): the propitious deities s.d and granted (your request), riserunt faciles et tribuere dei, Mart. 1, 104: (of an infant), to s. sweetly on its father, dulce r. ad patrem, Cat. 59 (61), 212: (also with acc. but very rarely: quasi muti silent neque me rident, Pl. Capt. 3, 1, 21). Fig.: the levels of the sea s. upon thee (i. e. look brightly up to thee), tibi rident aequora ponti, Lucr. 1, 8: Cat.: Hor.: cf. florum coloribus almus ridet ager, Ov. M. 15, 205. Join: while Fortune s.s, dum juvat et vultu ridet Fortuna sereno, Ov. Tr. 1, 5, 27: with which cf. Tac. H. 2, 12, init., blandiebatur coeptis fortuna: Ov. M. 1, 3, Di coeptis aspirate meis: Liv. 30, 30, post med., mihi talis fortuna affulsit: Virg. G. 1, 18, adsis, o Tegeaee, favens.
smile (subs.) Copy link • smile (subs.): rīsus: Cic. Or expr. by verb: e. g, scarcely to bestow a familiar s. upon his friends, vix notis familiariter arridere (v. to smile): with a s. not unmingled with rage, subridens mixta ira, Virg. Aen. 10, 742: with a false s. on his face, falsum renidens vultu, Tac. A. 4, 60, med. Phr.: to elicit a s. from mourners, risum lugentibus evocare, Sen. Ep. 29, ad med.: to produce a s. (at another's expense), excutere risum, Hor, S. 1, 4, 35 (but see Orell. ad l.).
SMILE Copy link • SMILE 1. s. risus lenis (Mart.): With a smile, subridens: to force a smile from anybody, excutere alicui risum. 2. v. subridere: renidere (when a smile is considered as lighting up the features). To smile upon, (leniter) arridere alicui (PROP. and figuratively); blandiri alicui; affulgere alicui (figuratively): fortune smiles upon him, fortuna ei arridet or affulget; fortuna blanditur coeptis suis.