smiling (adj.) Copy link Outline 1. rĕnīdens2. rīdens • smiling (adj.): 1. rĕnīdens: that wantonly s. boy (Cupid), iste lascivus ac r., Sen. Hippol. 277. 2. rīdens: mixta ridenti colocasia acantho, Virg. E. 4, 20. Phr.: Join: to have a s. countenance, esse vultu hilari atque laeto, Cic. Tusc. 1, 42, 100.