Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (3 entries · 9 senses)
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• singular:
    1. I. Of which there is but one: ūnĭcus, singŭlāris: v. unique, single, only.
    2. II. Gram. term; denoting but one: singŭlāris, e: the s. number, s. numerus, Quint. 1, 5, 42: Grr. Phr.: in the s. number, singulariter, Quint. 1, 5, 16.
    3. III. Remarkable, unparalleled:
      1. 1. singŭlāris: Join: s. eximiaque virtus, Cic. Man. 1, fin.
      2. 2. ēgrĕgius, exĭmius: v. remarkable.
      3. 3. ūnĭcus: s. generosity, u. liberalitas, Cic. Quint. 12, fin.: he displayed s. (unequalled) fidelity to his allies, u. fidem sociis praestitit, Liv. 33, 21.
    4. IV. Out of the common way, peculiar:
      1. 1. mīrābĭlis, e: they held some s. opinions, (iis) placebant m. quaedam, Cic. Am. 13, 45: v. strange.
      2. 2. nŏvus, ĭnūsĭtātus: v. novel, unusual. Phr.: he is a very s. person, mirabiliter mōratus est, id. Att. 2, 25.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
SINGULAR Copy link
• SINGULAR
  • Of which there is but one, unus: solus (PROP., alone, only one): unicus: singularis (also IMPROP. = distinguished).
  • Excellent; Vid:
  • Strange, surprising, mirus: mirabilis (that causes astonishment): novus (new, that did not exist or was not seen heretofore): singularis (strange in its kind). A sing. mistake, novus error: many of them have sing. ideas, quibusdam miserabilia quaedam placuerunt: it seems or appears very sing. to me, permirum mihi videtur: that saying seems rather a sing. one, hoc dictu est difficilius (Vid: Cic., Ecl., p. 199); or hoc nescio quomodo dicatur (Vid: Cic., Tusc., 2, 20, 47): it is sing. how, etc., mirabile est, quam, with subjunctive: Singular! mira narras or memoras! (you are telling us strange things): in a sing. manner, mire; mirum in modum: a sing. thing, *res mira or nova: he has many sing. ways or habits, *in multis rebus ab aliorum more plane discedit: it would be a sing. thing, if, etc., mirum (est) si or nisi, etc.: it is sing. that, etc., mirum est, quod, etc.: is it not very sing. indeed? nonne monstri simile est? a sing. fellow, *mirum caput: a man of a sing. character, *homo mirabiliter moratus.
GRG Georges (1)
Source
Source & Attribution
Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (8th ed., 1913/1918). Digitized data accessed from latin-dict.github.io and is in the public domain.
Singular Copy link
Singular, numerus singularis (Gramm.).
im S., numero singulari; singulariter: im S. reden, numero singulari dicere: von mehreren im Singular reden, de pluribus singulariter dicere: nur im S. gebraucht werden, vorkommen, singulari semper numero dici: keinen S. haben, nicht im S. vorkommen, singulari numero carere.