rŭdis Copy link Outline I. Lit.B. Poet., transf., young, newII. Trop., rude, unpolished, uncultivated ...(a). Absol.(b). With in and abl.(g). With gen.(d). With ad ⓘrŭde: neut nom/voc/acc sg • rŭdis, e, adj. [cf. crudus], unwrought, untilled, unformed, unused, rough, raw, wild (cf. crudus): omnis fere materia non deformata, rudis appellatur, sicut vestimentum rude, non perpolitum: sic aes infectum rudusculum, Cincius ap. Fest. p. 265 Müll. (class.; esp. freq. in the trop. signif.). I. Lit.: terra (opp. restibilis), Varr. R. R. 1, 44, 2; so, terra, id. ib. 1, 27, 2: ager, Col. 3, 11, 1: campus, Verg. G. 2, 211: humus, Ov. M. 5, 646: rudis atque infecta materies, Petr. 114, 13; cf.: rudis indigestaque moles (Chaos), Ov. M. 1, 7: marmor, Quint. 2, 19, 3: saxum, id. 9, 4, 27; cf.: signa (de marmore coepto), Ov. M. 1, 406: aes (opp. signatum), Plin. 33, 3, 13: hasta, rudely finished, ill-made, Verg. A. 9, 743; cf.: novacula (with retusa), Petr. 94, 14: circumjectus parietum, Plin. 11, 51, 112, § 270: caementum, Tac. Or. 20 (with informes tegulae): lana, Ov. M. 6, 19: textum, rough, coarse, id. ib. 8, 640; so, vestis, id. F. 4, 659: herba, wild, Mart. 2, 90, 8: cf. uva, unripe, green, hard, id. 13, 68.—Neutr. plur. as subst.: detrahit doctrina aliquid, ut lima rudibus et cotes hebetibus, Quint. 2, 12, 8. — B. Poet., transf., young, new (cf. integer): illa (carina, sc. Argo) rudem cursu prima imbuit Amphitriten, untried, not yet sailed on, Cat. 64, 11; hence, also, Argo, Luc. 3, 193: agna, Mart. 9, 71, 6: filia, id. 7, 95, 8: dextram cruore regio imbuit, Sen. Troad. 217: pannas, new, Vulg. Matt. 9, 16. — II. Trop., rude, unpolished, uncultivated, unskilled, awkward, clumsy, ignorant; hence (like ignarus), with gen., unacquainted with, inexperienced in, etc. (cf. imperitus). α. Absol.: consilium, Plaut. Poen. 1, 1, 61; cf.: forma ingenii impolita et plane rudis, Cic. Brut. 85, 294: incohata ac rudia, id. de Or. 1, 2, 5: quae rudia atque imperfecta adhuc erant, Quint. 3, 1, 7: rudia et incomposita, id. 9, 4, 17: vox surda, rudis, immanis, dura, etc., id. 11, 3, 32: modulatio, id. 1, 10, 16; cf.: modus (tibicinis), Ov. A. A. 1, 111: rude et Graecis intactum carmen, Hor. S. 1, 10, 66: stilus (with confusus), Quint. 1, 1, 28; 12, 10, 3: animi, id. 1, 10, 9 (with agrestes); 1, 1, 36: adhuc ingenia, id. 1, 2, 27; cf. ingenium, Hor. A. P. 410: rudis fuit vita priscorum et sine litteris, Plin. 18, 29, 69, § 284: saeculum, Quint. 2, 5, 23; 12, 11, 23; Tac. H. 1, 86: anni, i. e. young, early, Quint. 1, 1, 5; Tac. A. 13, 16 fin.; cf.: adhuc aetas, id. ib. 4, 8: rudem me et integrum discipulum accipe et ea, quae requiro, doce, Cic. N. D. 3, 3, 7; Quint. 2, 3, 3; 3, 6, 83: Aeschylus rudis in plerisque et incompositus, id. 10, 1, 66: tam eram rudis? tam ignarus rerum? etc., Cic. Sest. 21, 47; so (with ignarus) Quint. 1, 8, 4: rudis ac stultus, id. 11, 3, 76: illi rudes homines primique, id. 8, 3, 36; 10, 2, 5: illi rudes ac bellicosi, id. 1, 10, 20: nescit equo rudis Haerere ingenuus puer, Hor. C. 3, 24, 54.— β. With in and abl.: cum superiores alii fuissent in disputationibus perpoliti, alii in disserendo rudes, Cic. Rep. 1, 8, 13: (oratorem) nullā in re tironem ac rudem esse debere, id. de Or. 1, 50, 218; (with hebes) id. ib. 1, 58, 248: rudis in re publicā, id. Phil. 6, 6, 17: in causā, id. Fam. 4, 1, 1: in jure civili, id. de Or. 1, 10, 40: in minoribus navigiis, id. ib. 1, 38, 174: omnino in nostris poëtis, id. Fin. 1, 2, 5: sermo nullā in re, id. de Or. 1, 8, 32.—With simple abl. (very rare): Ennius ingenio maximus, arte rudis, Ov. Tr. 2, 424: arte, Stat. Th. 6, 437: studiis, Vell. 2, 73, 1.— γ. With gen.: imperiti homines rerum omnium rudes ignarique, Cic. Fl. 7, 16: dicat se non imperitum foederis, non rudem exemplorum, non ignarum belli fuisse, id. Balb. 20, 47: provinciae rudis, Cic. Verr. 2, 2, 6, § 17: Graecarum litterarum, id. Off. 1, 1, 1; Nep. Pelop. 1, 1: rei militaris, Cic. Ac. 2, 1, 2: harum rerum, Cic. Verr. 2, 2, 35, § 87: artium, Liv. 1, 7: bonarum artium, Tac. A. 1, 3: facinorum, id. ib. 12, 51: agminum, Hor. C. 3, 2, 9: civilis belli, id. Ep. 2, 2, 47; cf.: bellorum (elephanti), Flor. 4, 2, 67: operum conjugiique, Ov. F. 4, 336: somni, i. e. sleepless, id. M. 7, 213: dicendi, Tac. A. 1, 29.— δ. With ad (very rare): rudem ad pedestria bella Numidarum gentem esse, Liv. 24, 48, 5: ad quae (spectacula) rudes tum Romani erant, id. 45, 32, 10; 10, 22, 6; 21, 25, 6: ad partus, Ov. H. 11, 48: ad mala, id. P. 3, 7, 18: rudes adhuc ad resistendum populos, Just. 1, 1, 5: rudis natio ad voluptates, Curt. 6, 21, 9; 8, 8, 24.—(ε) With dat. (very rare): fontes rudes puellis, i. e. strange, Mart. 6, 42, 4.—(ζ) With inf.: nec ferre rudis medicamina, Sil. 6, 90: Martem rudis versare, id. 8, 262.— Comp., sup., and adv. do not occur.
rŭdis Copy link Outline I. To stir with in cooking; a stirring-stick ...II. A staff used by soldiers and gladiators in their exercises ... ⓘrŭde: fem abl sg • rŭdis, is, f. (abl. sing. rudi, Capitol. Opil. Macr. 4, 5), a slender stick or rod. I. To stir with in cooking; a stirring-stick, spatula: versato crebro duabus rudibus, Cato, R. R. 79; so, ferreae, Plin. 34, 18, 50, § 170; cf. rudicula.— II. A staff used by soldiers and gladiators in their exercises (perh. a wooden sword), answering to a quarter-staff, a foil (freq. and class.): (milites) rudibus inter se in modum justae pugnae concurrerunt, Liv. 26, 51; 40, 6 and 9 Drak. N. cr. (al. sudibus); Ov. Am. 2, 9, 22; id. A. A. 3, 515: rudibus batuere, Suet. Calig. 32.—Hence, transf.: PRIMA or SVMMA RVDIS (also in one word, SVMMARVDIS), the first or head fencer, the fencing-master, Inscr. Orell. 2575; 2584: SECVNDA RVDIS, the second fencer, the fencing-master's assistant, ib. 2573 sq.—A gladiator received such a rudis when honorably discharged (whence he was called rudiarius): tam bonus gladiator rudem tam cito accepisti? Cic. Phil. 2, 29, 74: acceptā rude, Juv. 6, 113: essedario rudem indulgere, Suet. Claud. 21.—And hence transf. to other persons who receive an honorable discharge: tardā vires minuente senectā, Me quoque donari jam rude tempus erat, i. e. to dismiss, discharge, Ov. Tr. 4, 8, 24; id. Am. 2, 9, 22; cf.: spectatum satis et donatum jam rude, Hor. Ep. 1, 1, 2 (v. Orell. ad h. l.): ergo sibi dabit ipse rudem, Juv. 7, 171; Mart. 3, 36, 10.
rŭdo Copy link Outline I. Lit., of animals; e. g. of lions, Verg. ...II. Transf., of men, to roar or cry out ... ⓘrŭde: pres imperat act 2nd sg • rŭdo (rūdo, Pers. 3, 9), īvi, ītum (gen. plur. part. rudentūm, Verg. A. 7, 16), 3, v. n. and a. [Sanscr. root ru-, to howl; Gr. ὠρύω; cf. Lat.: ravis, ravus, raucus], to roar, bellow, bray. I. Lit., of animals; e. g. of lions, Verg. A. 7, 16; of stags, id. G. 3, 374; of bears, Claud. Cons. Mall. Theod. 298; esp. freq. of the braying of an ass, Ov. A. A. 3, 290; id. F. 1, 433; 6, 342; Pers. 3, 9.— II. Transf., of men, to roar or cry out: haec inquam rudet ex rostris, Lucil. ap. Varr. L. L. 7, § 103 Müll.: (Cacum) insueta rudentem Alcides telis premit, Verg. A. 8, 248.— Of things: rudentem proram, creaking, groaning, Verg. A. 3, 561.
rŭdis Copy link Outline 1 qui n'est pas travaillé, brut, cf. Cincius d. [en parl. de la ...2 [fig.] qui n'est pas dégrossi, inculte, grossier, ignorant : disciple tout neuf ... ⓘrŭde: neut nom/voc/acc sg · fem abl sg • 1 rŭdis, e, 1. qui n'est pas travaillé, brut, cf. Cincius d. Fest. 265 ; [en parl. de la terre] Varro R. 1, 44, 2 ; Virg. G. 2, 211 ; Ov. M. 5, 646 ; [de la pierre] Quint. 9, 4, 27 ; [du marbre] Quint. 2, 19, 3 ; [de la laine] Ov. M. 6, 19, etc. || n. pl. rudia Quint. 2, 12, 8, les objets bruts || [poét.] nouveau, jeune, neuf : Luc. 3, 193 ; Mart. 7, 95, 8 ; 9, 71, 6 2. [fig.] qui n'est pas dégrossi, inculte, grossier, ignorant : Cic. Br. 294 ; Sest. 47, etc. ; rudis et integer discipulus Cic. Nat. 3, 7, disciple tout neuf et n'ayant reçu aucune empreinte ; quæ pueris nobis ex commentariolis nostris inchoata ac rudia exciderunt Cic. de Or. 1, 5, les ébauches informes que dans ma première jeunesse j'ai laissé échapper de mes cahiers d'école || [avec gén.] : rei militaris Cic. Ac. 2, 2, ignorant tout de l'art militaire, cf. Cic. Fl. 16 ; Balbo 47 ; Verr. 2, 2, 17 ; Off. 1, 1 ; Nep. Pel. 1, 1 || [avec in et abl.] : rudis omnino in nostris poetis Cic. Fin. 1, 5, tout à fait ignorant de notre poésie ; in disserendo Cic. Rep. 1, 13, étranger à l'art d'argumenter, cf. Cic. de Or. 1, 218 ; Phil. 6, 17, etc. || [avec abl. seul] : Ov. Tr. 2, 1, 424 ; Stat. Th. 6, 437 ; Vell. 2, 73, 1 || [avec ad] Liv. 24, 48, 5 ; 21, 25, 6 ; 45, 32, 10 ; Ov. H. 11, 48 ; P. 3, 7, 18 ; Curt. 6, 6, 9 || [avec dat.] : fontes rudes puellis Mart. 6, 42, 4, sources étrangères aux jeunes filles || [avec inf.] Sil. 6, 90 ; 8, 262. ➳ ni comp. ni superl.
rŭdis Copy link Outline 1 baguette dont se servaient les soldats et les gladiateurs dans leurs exercices, ...2 spatule : . abl. rude ; qqf. rudi, cf. . ⓘrŭde: neut nom/voc/acc sg · fem abl sg • 2 rŭdis, is, f., baguette, 1. baguette dont se servaient les soldats et les gladiateurs dans leurs exercices, cf. fleuret : Liv. 26, 51, 4 ; Suet. Cal. 32 || baguette d'honneur, donnée au gladiateur mis en congé après son temps fini : rudem accipere Cic. Phil. 2, 74, recevoir son congé, être licencié, cf. Hor. Ep. 1, 1, 2 ; Juv. 6, 113 ; Suet. Claud. 21 2. spatule : Cato Agr. 79 ; 104, 2 ; 106, 1 ; Plin. 34, 170. ➳ abl. rude ; qqf. rudi, cf. Macr. Sat. 4, 5.
rŭdō Copy link ⓘrŭde: pres imperat act 2nd sg • rŭdō, īvī, ītum, ĕre, intr., braire : Ov. F. 1, 433 || rugir : Virg. En. 7, 16 || crier fortement [en parl. de l'homme], hurler : Virg. En. 8, 248 || faire du bruit : prora rudens Virg. En. 3, 561, proue qui crie. ➳ rūdo Pers. 3, 9 || pf. rudivi Apul. M. 7, 13.
rudis Copy link ⓘrŭde: neut nom/voc/acc sg · fem abl sg RVDIS [1] is. f. [ῥάβδος, σπάσθη] Virga s. baculus. […] 🗁 Page Scan .
rudis Copy link ⓘrŭde: neut nom/voc/acc sg · fem abl sg RVDIS [2] e. Adi. ἀπαίδευτος, ἀμασθὴς, it. rude, [ἄγναφον Gloss. Vet.] Imperitus, indoctus, inscius, ignarus. […] 🗁 Page Scan .
rudo Copy link ⓘrŭde: pres imperat act 2nd sg RVDO ere. [ὀγκάομαι] Animalium quorundam vox v. g. asinorum. […] 🗁 Page Scan .
rude Copy link Outline I. Unfinished, unpolished1. rŭdis, e2. incondĭtus3. dūrus4. agrestis (boorish and uncultivated). Join5. rustĭcus6. ĭnurbānus (impolite)7. horrĭdus (rough, blunt, unpolished)II. Ill-humoured, unkind, insolent1. asper2. fĕrus3. inhūmānus4. immansuētus5. insŏlens6. pĕtŭlans (saucy)7. prŏtervus8. injūriōsus9. importūnus (intrusive) • rude: I. Unfinished, unpolished: (of things and persons): 1. rŭdis, e: a r. orator, rudis orator, Cic. de Or. 3, 44, 175. Join: rudis et incompositus, Quint. 10, 1, 66; rudis indigestaque moles, Ov. Met. 1, 7. 2. incondĭtus: r. verses, inc. versus, Liv. 4, 53: a r. (unpolished) way of speaking, inc. [antiquorum] dicendi consuetudo, Cic. de Or. 3, 44, 173. 3. dūrus: r. dances, durae choreae, Ov. Fast. 3, 537. 4. agrestis (boorish and uncultivated). Join: vasti atque agrestes, Cic. de Or. 1, 25, 115: agrestes et barbari, id. Mil. 9, 26. 5. rustĭcus: v. rustic, boorish. 6. ĭnurbānus (impolite): I should not be so r., non essem tam inurbanus, Cic. de Or. 2, 90, 365. 7. horrĭdus (rough, blunt, unpolished): r. Saturnian metre, h. numerus Saturnius, Hor. Ep. 2, 1, 157: cf. id. Od. 3, 21, 10, non ille ... te negliget horridus: Cic. Phr.: the Carthaginians threw up a r. fortification, castra tumultuaria communierunt, Liv. 28, 16. II. Ill-humoured, unkind, insolent: 1. asper: Hor. A. P. 163: jokes too r., asperiores facetiae, Cic. Planc. 14, 33. 2. fĕrus: Ter. Andr 1, 5, 43. 3. inhūmānus: r. old men, inhumani senes, Cic. Sen. 3, 7: r. neglect, inhumana negligentia, id. Off. 1, 36, 130. 4. immansuētus: Join: immansuetumque ferumque ingenium, Ov. Met. 15, 85. 5. insŏlens: v. insolent. 6. pĕtŭlans (saucy): a r. way of jesting, jocandi genus ... p., Cic. Off. 1, 29, 104. Fig.: the r. East winds, p. Euri, Lucr. 6, 110. 7. prŏtervus: v. wanton. Fig. and poet.: r. winds, venti protervi, Hor. Od. 1, 26, 2. 8. injūriōsus: poet., with r. foot, inj. pede, Hor. Od. 1, 35, 13: the r. (boisterous) winds, inj. venti, id. Epod. 17, 34. 9. importūnus (intrusive): the r. birds, imp. volucres, id. S. 1, 8, 6: r. poverty, imp. pauperies, id. Od. 3, 16, 37.
RUDE Copy link • RUDErudis (inexperienced; e.g., as an artisan): incultus, agrestis (unmaeinerly): ferus, immansuetus (not tame, wild). (The words are found in this connection and order.) ferus agrestisque (clownish): asper (rough, harsh): inurbanus (not polite). Rude manners, mores agrestes or feri.