insolens: superbus: arrogans [SYN. in ARROGANT.] (The words are found in this connection and order.) insolens et superbus. To become insolent, insolentem fieri; insolenter or insolentius se efferre or gerere; intumescere (Plin.): insolescere (Sall., after Cato; Tac., Justinus): superbire, etc.; magnos spiritus or magnam arrogantiam sibi sumere. To be insolent, insolentera esse; inani superbiā tumere, etc.: to make anybody insolent, aliquem superbum or insolentem facere; alicui spiritus afferre (both of things): to make anybody intolerably insolent, alicujus animum ad intolerabilem superbiam inflare. Vid: PROUD.