Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 13 senses)
S&H Smith & Hall (1)
Source
Source & Attribution
Digitized by Distributed Proofreaders from William Smith and Theophilus D. Hall, A Copious and Critical English-Latin Dictionary (1871), and generously placed into the public domain.
• disconcert:
    1. I. To defeat, interfere with:
      1. 1. discŭtio, cussi, cussum, 3 (to derange completely): to d. plans for a betrayal, consilia proditionis d., Just.: fortune d.'d plans soundly determined, salubriter destinata fortuna discussit, Curt.
      2. 2. frustror, 1: v. to frustrate.
      3. 3. frango, frēgi, fractum, 3 (fig.): to d. a plan, consilium fr., Cic.
      4. 4. infringo, 3: to d. the attempts of the enemy, adversariorum conatus inf., Caes.: Cic.
      5. 5. conturbo, 1 (to throw into confusion): in phr., conturbare rationes alicujus (strictly, to reduce to bankruptcy; hence., utterly to disconcert and baffle any one), Ter.
      6. 6. ēlūdo, si, sum, 3 (to trifle with the endeavours of): v. to baffle.
      7. 7. dĭrĭmo, 3: v. to interrupt, break off.
    2. II. To confuse:
      1. 1. obstŭpĕfăcio, fēci, factum, 3: stronger than the Eng.: v. to confound (III.).
      2. 2. percello, cŭli, culsum., 3 (to give a violent shock to, so as to paralyse and confuse): did not this cry d. you? haec te vox non perculit? non perturbavit? Cic.: d.'d by the unexpected question, perculsus improvisa interrogatione, Tac.
      3. 3. perturbo, 1 (to confuse): nor am I d.'d by all your to-do (in argument), neque vero istis tragoediis tuis perturbor, Cic.: v. supr. (2).
      4. 4. conturbo, 1 (= perturbo): Cic. Phr.: to be d.'d, de gradu dejici ut dicitur, opp. to praesenti animo uti, Cic.: to alarm and utterly to d. (take away presence of mind), animum perterritum loco et certo de statu demovere, Cic.
R&A Riddle & Arnold (1)
Source
Source & Attribution
J. E. Riddle and T. K. Arnold, A Copious and Critical English-Latin Lexicon. Data retrieved from FergusJPWalsh/riddle-arnold under a CC BY-SA 4.0 license.
DISCONCERT Copy link
• DISCONCERT
  • Disarrange, defeat plans, schemes, etc., conturbare (throw in confusion; e.g., alicui omnes rationes): perimere (utterly destroy or defeat, alicujus consilium, Cic.): pervertere (overthrow; e.g., spem, consilia): infringere: confringere (to break to pieces infringere conatus alicujus, Caes.; confringere consilia, Cic.): discutere (to shake to pieces; to defeat, an attempt, rem, Cic., Liv.; consilia, Front.): dirimere (consilium, Sall.). To be disconcerted (of a plan, etc.), irritum fieri: ad irritum cadere, recidere, or venire; spes ad irritum cadit or redigitur: thus was this attempt disconcerted, ita frustra id inceptum iis fuit.
  • Unsettle a person’s mind, etc., animum perturbare, perterrere; aliquem or alicujus animum conturbare; animum alicujus de statu or de sede sua demovere; animum alicujus perterritum loco et certo de statu demovere; mentem e sede sua et statu demovere; percutere aliquem: to disconcert anybody by the quickness of one’s resolution, aliquem consilio opprimere (Cic., Caecin., 14, 44): to be disconcerted, de gradu or de statu suo dejici, de statu suo discedere, demigrare; mente conefdere; perturbari; animo consternari (Caes.); by anything, aliqua re: to be disconcerted (of a continuing state), sui, or mentis, or animi non compotem esse; minus compotem esse sui: mente vix constare: not to allow one’s self to be disconcerted, non dejici se de gradu pati: by anything, non perturbari in re, nec de gradu dejici, ut dicitur, sed praesenti animo uti et constanti (Cic., Off., 1, 23, 80); also aequo animo ferre aliquid: being quite disconcerted, deficiente consilio: though disconcerted by this blow, he still held out, hac ille percussus plaga non succubuit (Nep., Eum., 1).