DISCONCERT Copy link • DISCONCERTDisarrange, defeat plans, schemes, etc., conturbare (throw in confusion; e.g., alicui omnes rationes): perimere (utterly destroy or defeat, alicujus consilium, Cic.): pervertere (overthrow; e.g., spem, consilia): infringere: confringere (to break to pieces infringere conatus alicujus, Caes.; confringere consilia, Cic.): discutere (to shake to pieces; to defeat, an attempt, rem, Cic., Liv.; consilia, Front.): dirimere (consilium, Sall.). To be disconcerted (of a plan, etc.), irritum fieri: ad irritum cadere, recidere, or venire; spes ad irritum cadit or redigitur: thus was this attempt disconcerted, ita frustra id inceptum iis fuit. Unsettle a person’s mind, etc., animum perturbare, perterrere; aliquem or alicujus animum conturbare; animum alicujus de statu or de sede sua demovere; animum alicujus perterritum loco et certo de statu demovere; mentem e sede sua et statu demovere; percutere aliquem: to disconcert anybody by the quickness of one’s resolution, aliquem consilio opprimere (Cic., Caecin., 14, 44): to be disconcerted, de gradu or de statu suo dejici, de statu suo discedere, demigrare; mente conefdere; perturbari; animo consternari (Caes.); by anything, aliqua re: to be disconcerted (of a continuing state), sui, or mentis, or animi non compotem esse; minus compotem esse sui: mente vix constare: not to allow one’s self to be disconcerted, non dejici se de gradu pati: by anything, non perturbari in re, nec de gradu dejici, ut dicitur, sed praesenti animo uti et constanti (Cic., Off., 1, 23, 80); also aequo animo ferre aliquid: being quite disconcerted, deficiente consilio: though disconcerted by this blow, he still held out, hac ille percussus plaga non succubuit (Nep., Eum., 1).