disconcert Copy link Outline I. To defeat, interfere with1. discŭtio, cussi, cussum, 3 (to derange completely)2. frustror, 13. frango, frēgi, fractum, 3 (fig.)4. infringo, 35. conturbo, 1 (to throw into confusion)6. ēlūdo, si, sum, 3 (to trifle with the endeavours of)7. dĭrĭmo, 3II. To confuse1. obstŭpĕfăcio, fēci, factum, 32. percello, cŭli, culsum., 3 (to give a violent shock to, so as to paralyse and confuse)3. perturbo, 1 (to confuse)4. conturbo, 1 (= perturbo) • disconcert: I. To defeat, interfere with: 1. discŭtio, cussi, cussum, 3 (to derange completely): to d. plans for a betrayal, consilia proditionis d., Just.: fortune d.'d plans soundly determined, salubriter destinata fortuna discussit, Curt. 2. frustror, 1: v. to frustrate. 3. frango, frēgi, fractum, 3 (fig.): to d. a plan, consilium fr., Cic. 4. infringo, 3: to d. the attempts of the enemy, adversariorum conatus inf., Caes.: Cic. 5. conturbo, 1 (to throw into confusion): in phr., conturbare rationes alicujus (strictly, to reduce to bankruptcy; hence., utterly to disconcert and baffle any one), Ter. 6. ēlūdo, si, sum, 3 (to trifle with the endeavours of): v. to baffle. 7. dĭrĭmo, 3: v. to interrupt, break off. II. To confuse: 1. obstŭpĕfăcio, fēci, factum, 3: stronger than the Eng.: v. to confound (III.). 2. percello, cŭli, culsum., 3 (to give a violent shock to, so as to paralyse and confuse): did not this cry d. you? haec te vox non perculit? non perturbavit? Cic.: d.'d by the unexpected question, perculsus improvisa interrogatione, Tac. 3. perturbo, 1 (to confuse): nor am I d.'d by all your to-do (in argument), neque vero istis tragoediis tuis perturbor, Cic.: v. supr. (2). 4. conturbo, 1 (= perturbo): Cic. Phr.: to be d.'d, de gradu dejici ut dicitur, opp. to praesenti animo uti, Cic.: to alarm and utterly to d. (take away presence of mind), animum perterritum loco et certo de statu demovere, Cic.